Jarig!!!

Zaterdag 24 januari was ik jarig! Toevallig hadden we het hele weekend vrij, terwijl we normaal alleen zondag vrij hebben. We gingen zaterdagmiddag met het hele gezin de bergen in, het was een rit van 2 uur. Ik vond het best een beetje eng. De weg lag vol met sneeuw en we gingen maar hoger en hoger de bergen in. Het uitzicht was wel prachtig! Het plaatsje waar we heen gingen ligt zo'n 3 kilometer boven zeeniveau. Dus het weer was er ontzettend anders. Er lag heel erg veel sneeuw!

We hebben uiteindelijk niet meer gezwommen want we kwamen pas rond 5 uur aan in ons appartement. Joey en Andy kwamen op bezoek met hun gastgezin. We hebben pizza besteld voor ons twaalven, het was super gezellig! Terwijl ik aan tafel op het toetje zat te wachten, hoorde ik achter mij gestommel in de keuken. Ze waren bezig met een verrassing, en ik mocht niet omkijken. Dat was nog best lastig, want op een gegeven moment begon het ontzettend te stinken. Uiteindelijk brachten ze al zingend een heerlijke chocoladetaart met kaarsjes naar de tafel:D (De stank kwam van keukenpapier dat ze per ongeluk in de fik hadden gestoken terwijl ze met de kaarsjes worstelden)

Nadat het bezoek weg was en de jongens naar bed waren, hebben Ada, Kent, Jennifer en ik Mamma Mia gekeken!:D

De volgende dag gingen we dus skiën! Ik kwam er al snel achter dat vooral het lopen in de skilaarzen ontzettend moeilijk en vermoeiend was! Voor Andy en mij was het de eerste keer, dus we gingen samen naar de kinderheuvel. Dat was hartstikke leuk, Ada had ons eerst even uitgelegd hoe het moest. Jennifer zag ons bezig en ze zei dat we ook best een groene heuvel konden uitkiezen, dat zijn de makkelijkste heuvels. Ze zei dat die ongeveer even steil zijn, alleen langer en met bochten. Dus Andy en ik in de lift, dat was al ontzettend eng, want je kon er zo uitvallen! Maargoed we kwamen boven aan en we begonnen aan een groene heuvel. We hadden ontzettend veel lol, tot het eind in zicht kwam! Want het bleek ontzettend steil te zijn! We waren allebei een beetje bang, maar ik zei dapper: Ik ga wel eerst! Dus daar ging ik, met hoge snelheid zoefde ik naar beneden. en toen..... maakte ik een harde smak met mn gezicht in de sneeuw en mijn ski's achter mij in de lucht. Dat deed pijn! Doordat de laarzen heel strak zitten en mijn been de andere kant op wou verstrekte ik denk ik mijn kuit. Maar gelukkig niets ernstigs. Op dat moment wou Andy dus helemaal niet meer naar beneden. En ik zat daar midden op de heuvel te bedenken hoe ik ooit heelhuids beneden kon komen. Uiteindelijk, nadat we allebei 3 keer gevallen waren, kwamen we beneden aan. Allebei hadden we ons rechter been bezeerd en liepen we hinkend naar het restaurant. Daar hebben we uitgebreid geluncht en toen was het tijd om naar huis te gaan.

Het was een ontzetten leuk verjaardagsweekend!

Alweer een weekje om!

Vandaag heb ik in het Arabisch gezongen! Het was een popsong uit Marokko, Heya Gat Alaya. (Op youtube is een filmpje te vinden van de choreografie voor dit lied in onze show) Ontzettend leuk om te doen, maar het zal moeilijk worden om de tekst te onthouden, want ik heb geen idee wat de woorden betekenen! Ik ben in de microfoongroep ingedeeld, dat zijn de achtergrond zangeressen voor de show. We moeten alle nummer dus heel goed kennen. Vanochtend moesten we eigenlijk weer 3 uur dansen maar na een uur mocht ons groepje weg, omdat we moesten zingen! Gelukkig, want ik ben nog niet echt gewend aan al dat sporten! Ik heb nog steeds elke dag spierpijn.
Vanmiddag hadden we een soort speurtocht door de stad. We moesten allerlei dingen verzamelen en vragen beantwoorden. Het was ontzettend grappig! We moesten met voorwerpen op de foto, zoals een roltrap, en met een bewaker. Dat laatste was nog best een uitdaging, want de meeste bewakers wilden of mochten dat niet.

Woensdagavond hadden we Culture Jam. Dat was een kleine show voor onze cast en de gastgezinnen. Ongeveer elk land uit onze cast had een stukje voorbereid over onze culturen. De andere Nederlandse meiden en ik hebben Per Spoor van Guus Meeuwis gedanst en gezongen. We waren gekleed in de Nederlandse kleuren. Het was een succes, de zaal lag in een deuk! Verder waren er nog veel meer nationale liedjes en gedichten en toneelstukjes. Het was een geweldig leuke avond!

En nu… heb ik een heel weekend vrij! Morgenmiddag, op mijn verjaardag, ga ik met mijn gastgezin naar de Rocky Mountains, daar blijven we ’s nachts in een cottage, met zwembad en jacuzzi! en we gaan skiën!

Martin Luther King’s Day!

Maandag was een feestdag in de US, Martin Luther King day. In Denver was een ‘Marade’ georganiseerd. Dat is een kruising tussen een ‘parade’ en een’ march’. Wij hebben meegelopen in die Marade. Er waren naar schatting zo’n 45.000 mensen aanwezig, dus het was een ontzettend mooie ervaring. Omdat de inauguratie van Obama de dag erna zou zijn, was het een extra speciale dag. Er waren speeches en een paar zang optredens, maar omdat het zo druk was kon ik er niet zoveel van volgen. Maar er was genoeg te zien, want heel veel mensen hadden borden met kreten en Martin Luther King of Obama voorwerpen. Na de speeches begonnen we met lopen. We hebben de hele stad door gelopen. Er was vanalles te zien en overal was muziek. De mensen waren allemaal heel vriendelijk. We kregen warme chocolademelk en veel mensen maakten even een praatje met ons. Ik heb heel wat typisch Amerikaanse dingen gezien, zoals de gele schoolbussen, de jongens van highschool met hun sport jasjes aan en meer van dat soort dingen. Ik vind het heel grappig dat veel dingen hier echt zo zijn als in de film!
Na de lunch hadden we een normaal programma. Ook al hadden we een heel eind gelopen, we moesten toch nog weer 2 uur dansen en push-ups doen! Ik leef heel gezond hier, want ik eet 10 keer zoveel fruit (niet overdreven!) en ik heb nog nooit zoveel gesport!

Eerste week

Vandaag is het zondag en heb ik een vrije dag, dus heb ik tijd om even op mijn blog te schrijven. De eerste week is omgevlogen!

Vorige week zondag gaf de staf een kleine show om ons enthousiast te krijgen. Dat was heel leuk om te zien. Onze gastgezinnen waren er ook bij om te kijken. We hebben 22 landen in onze cast. Waaronder 3 mensen uit Ethiopië, 1 uit Israël en 2 uit China. Het is voor Up with People begrippen een kleine cast. Ik geloof dat we 67 castmembers hebben.De volgende dag, maandag, begon het echte programma. We kwamen 2,5 uur te laat aan in downtown Denver, want er was die nacht een dik pak sneeuw gevallen. Ohja, mijn gastgezin woont in een plaatsje genaamd Broomfield. Normaal gesproken moeten we 25 minuten met de bus, dan 5 minuten in een shuttlebus en dan nog een stukje lopen voordat we bij het gebouw zijn in downtown Denver, waar we elke dag heen moeten. Daarom moeten mijn roommate, Ada, en ik elke ochtend om 6 uur opstaan. Die maandag hebben deden we wat spelletjes om elkaar te leren kennen. Dinsdag hadden we een soort audities. We hadden verschillende modules, zoals zingen en dansen. Op die manier konden ze zien wat ons niveau is.

Woensdag begon het normale programma, een voorbeeld van onze dagindeling is:

8:30 morning meeting

9:00 Experiential learning (presentatie)

10:30 Break

10:45 Full Cast Movement (dansen)

12:15 Lunch (warm eten)

1:15 Defining Culture (presentatie)

3:00 Break

3:15 Full Cast Movement (dansen)

5:15 Wrap up ( de dag afsluiten )

5:30 Vrij!

’s Avonds iets voor 7 uur komen we thuis en dan is het etenstijd. Zo gaan de dagen wel snel om. Donderdag, vrijdag en zaterdag waren ook ongeveer zo ingedeeld. We hebben ook veel Full Cast Vocals, dat betekend zingen. Het klinkt heel mooi als we met de hele groep zingen.
Vrijdagavond hadden we een potluck, dat is een Amerikaans begrip denk ik. Het betekend een etensfeestje waarbij iedereen wat te eten meeneemt. Er waren heel veel mensen, want de gastgezinnen kwamen ook. Ik heb heerlijk gegeten en genoten van de karaoke!
Ik ben zonet naar de Rocky Mountains geweest met Ada, Jennifer, Kent en Cameron. Het was daar prachtig! We hebben een heel ver omhoog gewandeld, maar de top hebben we niet bereikt, want uiteindelijk moest je echt klimmen. Toen we weer beneden kwamen, hebben we ijs gegeten bij Hägen-daz in een plaatsje onder aan de bergen.

Vanavond gaan we bij vrienden van Kent en Jennifer eten, zij hosten Andy en Joey. (Andrea en Josephine)

Aankomst en eerste dag

Daar ben ik dan, In Colorado! Het is hier prachtig!

Vrijdagochtend om 11 uur Nederlandse tijd vloog ik met 3 Nederlandse meiden, Paquita, Lotte en Aafke, naar Amerika. Even zwaaien nog naar onze families en dan door de douane. Dat was wel een beetje raar, want het kon bij mij nog niet echt doordringen dat ik ze echt een half jaar niet zie! We vlogen eerst van Schiphol naar Chicago, dat was een vlucht van iets van 9 uur. We hadden kunnen regelen dat we naast elkaar zaten, dus dat was gezellig. Zo konden we elkaar vast wat beter leren kennen. In Chicago hadden we 2,5 uur om over te stappen en dat hadden we ook wel nodig. Vanaf Chicago vlogen we naar Denver, dat was nog eens 2 uurtjes vliegen. Om 1 uur ’s nachts Nederlandse tijd kwamen we aan. Het was daar nog maar 5 uur ’s middags! Er stonden mensen van Up with People op ons te wachten en die hielpen ons met de bagage. Daarna hebben we nog een tijdje op het vliegveld rondgehangen, want we moesten wachten op een paar anderen. Toen iedereen er was gingen we met een bus naar een zaaltje in Denver, daar was de rest van onze cast. We kregen kaartjes met de gegevens van onze gastgezinnen en er stond ook een ‘hostcode’ op. Dat is een code om je gastgezin te herkennen. Bij mij was de hostcode T-rex en dat bracht me bij een heel lief jongetje met een dinosaurus speeltje in zijn handen. Ik heb een ontzetten fijn gastgezin, Kent en Jennifer zijn voor de komende maand mijn gastouders. Ze hebben 2 ontzettend schattige zoontjes, Justin van 6 en Cameron van 3. Mijn roommate is ook heel gezellig, ze heet Ada en ze komt uit Canada. Bij hun thuis aangekomen hebben we nog eventjes gekletst en vers fruit gegeten! Ze eten elke avond voor het slapen gaan nog even fruit en dan niet een appeltjes ofzo, maar verse ananas, frambozen, druiven, blauwe bessen etc. Heerlijke gewoonte!Rond 10 uur gingen we naar bed, Nederlandse tijd was het 6 uur dus ik was behoorlijk uitgeput.

Zaterdag waren we vrij, zodat we lekker konden uitslapen na zo’n lange reis en ook om onze gastgezinnen te leren kennen. Dat uitslapen lukte nog niet echt, ik werd al om 8 uur wakker. Het ontbijt was even wennen, want in Amerika eten ze niet echt gewoon brood, dus ik heb voor het eerst cheerios gegeten en een restje vers fruit van de vorige avond. Kent en Jennifer hadden een leuke dag voor ons in gedachten. Het was de eerste dag van de jaarlijkse rodeo. Dus na de lunch gingen we daar heen. Vrienden van Kent en Jennifer zijn ook gastgezin en zij gingen ook mee. Andy (Andrea) uit Mexico en Josephine uit Duitsland waren bij hun te gast. De rodeo begon heel apart, typisch Amerikaans. De presentator begon te preken over hoe geweldig Amerika is en dat de mensen blij moesten zijn dat ze niet ergens anders geboren waren. Daarna moest iedereen opstaan en gingen ze het volkslied zingen! Het was wel grappig om mee te maken. Kent vertelde ons wel dat hij het ook belachelijk vindt en dat lang niet iedereen zo overdreven is. De rodeo begon met wilde paarden. De bedoeling daarbij is dat de deelnemers 8 seconden op het paard blijven zitten, anders zouden ze geen punten krijgen. Het was echt zoals je wel op tv ziet. Daarna was er stier worstelen. Dat betekend dat er een klein stiertje wordt losgelaten en een cowboy op een paard moet hem proberen te vangen met zijn lasso en daarna van zijn paard op het stiertje springen en het dier op de grond gooien en 3 poten aan elkaar binden. Dat vond ik wel een beetje zielig, want soms vlogen die stiertjes echt over de kop. Aan het eind was er hetzelfde als de wilde paarden, maar dan met stieren! ’s Avonds hebben we Kungfu Panda gekeken met het hele gezin. Daarna waren Ada en ik eigenlijk al wel weer moe, ook al was het nog maar 9 uur.
Denver is trouwens bekend als de ‘mile high city’, dat betekent dat we een mile (1609 meter) boven zeeniveau zitten, en dat heeft zijn bijwerkingen. We moeten ontzettend veel water drinken anders krijg je hoofdpijn en droog je uit. Dus ik drink de hele dag door!

Zondagmiddag begint ons programma en zien we de cast weer. Ik heb er heel veel zin in, want ik heb gehoord dat de staf dan een mini show voor ons gaat opvoeren om een indruk te krijgen van wat we gaan doen.