Herenigd met de cast!!!

Maandag 16 maart kwam de cast naar Bay St. Louis! Het was erg fijn om iedereen weer te zien! Deze week ben ik nog steeds een intern en mag ik me niet teveel bij de cast voegen. Ik moet me als een staflid gedragen en iedereen op de regeltjes wijzen en dat is best lastig! Eigenlijk wil ik nu wel weer gewoon deel van de cast zijn.

Ik ben best trots dat dit mijn stad is, dat ik geholpen heb met het organiseren, want iedereen heeft een geweldige tijd. Dinsdag gingen we het oude centrum bekijken en er waren een paar gebouwen waar een gids ons een korte tour gaf. ’s Avonds hadden we een Pot Luck op het strand. Dat is een feestje waarbij iedereen iets te eten meeneemt. Alle gastgezinnen waren uitgenodigd en we hadden een reuze groot kampvuur gemaakt. Een aantal mensen had een gitaar mee en er was trommel, dus het was een groot feest!

Gister zijn we naar een eiland gevaren met de hele cast. De tocht was iets langer dan een uur. Ik heb dolfijnen gezien die voor de boot sprongen! Het was een eiland dat het vaste land moet beschermen tegen de orkanen. Door het eiland is de schade op het vaste land minder, maar orkaan Katrina heeft in 2005 het hele eiland verwoest en het is in tweeën gesplitst! Wij gingen het eiland opruimen en we hadden ook een beetje tijd om te zonnen en te zwemmen.
’s Middags hadden we een teamwork workshop. We kregen in groepjes van 10 een stok die we op onze vingers moesten leggen. Iedereen moest de onderkant van de stok aanraken. De opdracht was om de stok naar de grond te krijgen terwijl iedereen de onderkant met twee vingers aanraakt. Het was ontzettend lastig! De eerste keer ging de stok bij iedereen omhoog! Iedereen gaf elkaar de schuld en riep NEE OMLAAG! Uiteindelijk, na goed overleggen en naar elkaars ideeën luisteren, kregen we de stok op de grond!

Vandaag is de groep verschillende dingen aan het doen. Er is een grote groep bezig met het helpen opknappen van huizen die getroffen zijn door de storm en een paar mensen zijn aan het werk in een dierenasiel. Er zijn veel dieren die na de storm zijn komen aanlopen. Helaas ben ik er niet bij, ik ben in ons bijeenkomst gebouw en heb nog wat internklusjes te doen.

Morgen en overmorgen hebben we onze show, dus dan zijn we de hele dag aan het oefenen. Ik niet, ik ben deze keer niet in de show omdat ik een advance intern ben, ik mag kijken.

Ik was helemaal vergeten jullie te vertellen dat ik een dagje naar New Orleans ben geweest! De eerste week in Bay St. Louis zijn we op onze vrije zaterdag naar New Orleans gegaan. We hebben vooral de French Quarter bekeken, we hebben koffie gedronken in het beroemde Café du Monde en verder hebben we een erg goede straatshow gezien! Het was de hele dag groot feest in alle cafés, overal was live muziek en het maakte niet uit dat het nog maar 1 uur ’s middags was overal werd veel gedronken. Helaas konden wij nergens naar binnen, want alles was voor 21 jaar en ouder! We hebben wel geluncht op een terrasje met live muziek!

Aan de bak!

Ik ben alweer een dikke week bezig met mijn internship in Mississippi:D Het begon op een vroege maandagochtend. Die dag hoefden we gelukkig alleen maar met ideeën te komen. Luis en ik zijn dus de interns van het Advance Team. Onze taak is helpen met het organiseren van de trip van onze cast naar Bay St. Louis. We moeten gastgezinnen zoeken, maaltijden vinden voor de lunches, en nog veel meer. Luis en ik moeten het schema boekje maken voor alle cast members. Dat is altijd een soort wedstrijdje tussen de interns in andere steden. Iedereen wil het mooiste en coolste schema maken. Luis en ik hebben een muziek thema gekozen. We zijn hier immers in het zuiden, vlakbij New Orleans, waar de jazz is ontstaan. We hebben hoedjes en zonnebrillen gekocht en we gaan ons verkleden als de blues brothers als de cast komt!

Misschien is het wel even interessant om wat te vertellen over Bay St. Louis. In 2005 heeft orkaan hier ontzettend veel schade aangericht. Dit was Ground Zero van de orkaan. Bay St. Louis en omstreken was veel minder in het nieuws dan New Orleans, maar hier was het net zo erg, waarschijnlijk zelfs erger. Het is alweer bijna 4 jaar geleden, maar toch is het nog duidelijk zichtbaar. Aan de kust zijn nog veel verwoeste huizen en bomen te zien. Er is een kunstenaar in de buurt die kunstwerken maakt van verwoeste bomen. Er is hier 1 boom die het leven heeft gered van 3 mensen en daar heeft hij engelen in gesneden.
Veel mensen hebben het geld niet om hun huis opnieuw op te bouwen en wonen dus nog steeds in trailers en tijdelijk Staats huisjes of zelfs in hun auto. Dat alles maakt het iets lastiger om gastgezinnen en maaltijd donaties te vinden. Maar het maakt het een perfecte plaats om vrijwilligerswerk te doen.

De eerste dinsdag was er een grote vrijwilligers actie en iedereen kon helpen om de stad op te ruimen en mooier te maken. Luis en ik gingen meehelpen en we kregen de opdracht van onze staff om natuurlijk ook zoveel mogelijk contacten te zoeken en gastgezinnen. Na de opening zijn we op de burgemeester afgestapt! Hij was erg geïnteresseerd en hij gaf ons zijn mobiele nummer. Bovendien waren we uitgenodigd voor een City Meeting waar we 5 minuten over Up With People mochten praten.
Verder kwamen we in contact met een meisje die voor een radio station werkte. Ze vond ons verhaal erg interessant en vroeg of we even een kort live interview wilden doen op de radio. Dus ze gaf ons een telefoon en hup daar waren we op de radio!

De afgelopen week hebben we nog meer interviews gedaan. Op de radio en in de krant en aan het eind van deze week hebben we een tv interview!

Verder gaan we elke dag naar kantoor en voor een groot deel van de dag hangen we aan de telefoon. Luis en ik waren ook verantwoordelijk voor de Regional Learning dag. Dat is een dag dat de cast iets te zien krijgt van de omgeving. Wij vonden een Historische wandeling wel gepast. Dus we hebben contact opgenomen met het touristen bureau. In een ochtend was het helemaal voor elkaar. We hadden een rondleiding met gratis gids geregeld en we kregen 10 t-shirts om weg te geven aan de winnaars van de vragenlijst die we ook kregen.

Ik denk dat ik hier heel veel leer. Heel vaak doen we dingen die best even spannend zijn, vooral de eerste keer. Zoals een restaurant om een maaltijd donatie vragen! Of met de burgemeester praten.

Gisteravond was het volle maan en gingen we naar het strand 's avonds, want een groepje vrienden van ons gastgezin komt daar altijd met volle maan. Ze hadden een kampvuurtje en een vrouw was aan het buikdansen en haar man was op zijn zelfgemaakte instrumenten aan het spelen. Hij had een doedelzak an verschillende fluiten en trommels. Alles had hij zelf gemaakt en wij mochten erop spelen. Het was erg gezellig!

Over iets minder dan een week komt de groep en daar heb ik toch ook wel heel veel zin in. We zijn nog maar 2 maanden op reis met elkaar, maar ik mis de groep behoorlijk!

St. Augustine en Orlando

Ik ben een beetje achter met mijn blog! St. Augustine en Orlando zijn alweer voorbij en ik ben inmiddels in Bay St. Louis Mississippi. Ik zal proberen om een beetje kort te vertellen wat er allemaal is gebeurd!

St. Augustine was een erg mooie stad, de oudste stad van Amerika! Dus we hebben natuurlijk de stad bekeken. We hebben een trolly tour gedaan door de stad. We hadden een gids als chauffeur die ons alles vertelde over de geschiedenis en de oude gebouwen. Daarna zijn we naar een museum geweest, ‘Ripley’s believe it or not’ museum. Dat was een erg gek en grappig museum. Met allerlei gekke feitjes en optisch bedrog. We gingen voor de lunch naar de universiteit. Dat gebouw was ook erg oud en prachtig. Het was vroeger een luxe hotel en het leek op een kasteel of een groot landgoed. Na een uitgebreide lunch in hun kantine hadden we buiten een culture fair. Alle landen uit onze groep hadden een tafel met spullen van hun land of muziek. Zo konden de studenten langskomen en van alles vragen over onze landen.

Mijn gastgezin was trouwens erg fijn. Een vader en een moeder en de kinderen waren al uit huis. Ik had 3 roommates, Katja uit Denemarken, Lilian uit Zwitserland en Hannah uit de VS. Het was erg gezellig. Ze hadden een geweldige kat, erg lief, maar ik heb nooit zo’n gigantisch dikke kat gezien!

Een van de dagen hebben we een teamwork spel gedaan waarbij we iets moesten uitvinden dat ons ei zou beschermen als de staf het van hoog zou laten vallen. We kregen wat spullen, plakband en plastic bekers en een ballon etc. Ieder team moest een plan maken en gedetailleerd op papier zetten. Daarna kregen we tot onze schrik het plan van een andere groep en dat plan moesten we uitvoeren. Daarna werden alle eieren van de truck gegooid en gingen we kijken welke eieren heel bleven. Na de opdracht kregen we een presentatie te horen over teamwork.

We hadden op donderdag een show in een groot amfitheater, er konden zo’n 3000 mensen in. Het was een erg leuke show! Helaas niet uitverkocht, maar dat hadden we ook niet verwacht!

Vrijdagochtend zijn we naar een doven en blinden school geweest. Eerst hebben we spelletjes met ze gespeeld en daarna ging een groep dove kinderen voor ons dansen. Het was geweldig om te zien! Ze waren aan het playbacken en in gebarentaal legden ze de songtekst uit. Erg knap want ze konden natuurlijk de muziek niet horen, en toch was de timing perfect. We hebben ook lunch met ze gehad en ik heb een erg interessant gesprek gehad met een jongen die kon liplezen! Dat was natuurlijk erg handig. Twee vrienden van hem konden niet liplezen of praten dus hij was onze tolk. Ik heb de gebaren geleerd om te zeggen: ‘Hallo mijn naam is Rixt en ik kom uit Nederland, leuk je te ontmoeten.’ Na de lunch deed een klein deel van onze groep een stuk van onze show voor de hele school. Ze vonden het geweldig!

’s Middags vertrokken we naar Orlando, de stad van Disney World! We zouden er alleen maar voor het weekend blijven. Zaterdag hadden we een show in een middelbare school. De show was geweldig, een van onze beste optredens tot nu toe. Mijn gastgezin was een ouder echtpaar. Ik was daar alleen en dat vond ik eerst wel even lastig, maar ik merkte dat het eigenlijk ook wel fijn was! Want ze waren ontzettend vriendelijk en geïnteresseerd in mij. Bovendien had ik een tweepersoonsbed voor mezelf en een badkamer en wat meer tijd alleen. Dat was best een fijne afwisseling.

Zondag hadden we een vrije dag met het gastgezin. Mijn gastvader daar werkte in een van de hotels in Disney World. Dus ik kreeg een tour door het hotel en een ‘all you can eat meal’ in het restaurant daar. En daarna zijn we nog snel even voor 2 uurtjes het park in geweest! Het waren erg lieve mensen en hun dochter had 15 jaar geleden met Up with People gereisd.

Zondag aan het eind van de middag moest ik op het busstation zijn. Het was tijd voor mijn internship als Advance Worker. Luis uit Mexico en ik vertrokken vanaf Orlando met de bus richting Biloxi Mississippi. Het was een busrit van zo’n 12,5 uur. Het was een hele ervaring! Om 12 uur ’s nachts werden we wakker geroepen en moesten we de bus verlaten, want ze gingen de bus schoonmaken! Dus wij moesten maar even een uurtje op een duister busstationnetje in Tallahassee rondhangen. We moesten overstappen in Mobile Alabama om kwart over 4, dus we hadden onze wekker gezet. Toen ik op een gegeven moment wakker werd schrok ik me dood, want mijn horloge zei 5 uur. Luis zei dat hij ook was geschrokken, maar dat hij een bord had gezien met Mobile. Dus we hadden onze stop niet gemist. Maar het betekende wel dat we onze overstap van kwart voor 5 hadden gemist. We waren een beetje in paniek, maar toen we om bijna precies kwart over 5 aankwamen begon het ons te dagen. En inderdaad er was gewoon een uur tijdsverschil! Wij dachten dat het pas in Mississippi zou veranderen, maar nee dus. Gelukkig ging alles dus volgens plan en kwamen we netjes om 6 uur ’s ochtends aan in Biloxi waar we werden opgehaald door ons staflid. We kregen eieren en patat als ontbijt en daarna gingen we naar kantoor. Nope, niet naar bed!

Ik zal jullie snel wat meer vertellen over Bay St. Louis, want er is genoeg te vetellen. Maar dat wordt nu een te lang verhaal.