Rio Grande Valley

Vrijdagochtend kwamen we aan in de Rio Grande Valley in zuid Texas. De busreis was vrij vlot verlopen.

Toen we dichterbij kwamen kwam er een lange stoet politie auto’s om ons naar onze bestemming te escorteren. Het voelde alsof we heel erg belangrijk waren. Onderweg kwamen we reclame borden tegen voor onze show. We kwamen aan bij de Dodge arena, een hockey arena. Daar stonden twee brandweer auto’s die de bus nat spoten. Allemaal als welkom! Eenmaal uit de bus en in het gebouw begon een Mariachi band te spelen, Mexicaanse muziek. We hebben samen gezongen en gedanst. Daarna kregen we een geweldige lunch en we kregen een tas met cadeaus. De tas zelf, het was een sporttas met Up with People erop en daarin een t-shirt en pennen enzo. We kregen wat vrije tijd om ons op te frissen en daarna was het tijd om te oefenen voor de show.
Rond 6 uur werden we opgehaald door onze nieuwe gastgezinnen. Mijn roommate was Jess uit Florida. Samen waren we bij een alleenstaande vrouw. Het was ontzettend gezellig.

Zaterdag waren we vrij en hebben we lekker uitgeslapen. Daarna hebben we lekker een filmpje gekeken en gezwommen. ’s Avonds hadden we een afstudeer feest van vrienden van haar.

Zondag gingen we naar Mexico met de cast! Voor een dagje. Voor het eerst zat ik in de mini-showgroep. Die groep gaf een kleine show op een pleintje. Het was ontzettend heet, maar hartstikke leuk. We zijn die dag ook naar een Mexicaanse rodeo geweest.

Maandag hadden we allerlei presentaties en workshops. We gingen vooral veel praten over wat onze plannen zijn voor na Up with People en hoe het voelt om weer naar huis te gaan.

Dinsdag, woensdag en donderdag hadden we vrijwilligerswerk. De eerste dag zat ik in een groep die een huis ging opknappen. Het was leuk werk, maar het is zo heet daar. Meer dan 40 graden elke dag. We hebben heel wat afgezweet. De tweede dag was ik aan het werk op een begraafplaats. We gingen de boel wat opknappen. Het was er een behoorlijke bende. Weer druipnat van het zweet. De derde dag ging ik huizen schilderen. Volgens mij was dat de heetste dag! We waren binnen aan het werk en het was zo ontzettend benauwd.

Vrijdag gingen we naar een museum en een ziekenhuis. In het ziekenhuis kregen we lunch en gingen we zingen voor de kinderen daar. Die avond hadden we een afscheidsfeest. We waren allemaal in zwart, wit en paars gekleed. We kregen een heerlijk diner. Er werd gezongen, gedichten voorgedragen en bedankjes gedaan. Daarna gingen we de dansvloer op.

Zaterdag was de laatste dag samen. Het was de laatste showdag. De show was in de Dodge arena en er werden meer dan 3000 mensen verwacht. We kregen wat vrije tijd en we hebben geoefend voor de show. We hadden zelfs een voorprogramma, een Mariachi band! Er waren ontzettend veel mensen. Het was een geweldige show. Voor het eerst en het laatst gingen we de Mexico Medley doen en ik had een rolletje met een outfit. Ik was een van de 4 Calienta Girls en wat we deden was flirten met de soloist. Daarna werd ik opgetild door twee andere jongens. Dat was toch wel even leuk! Aan het eind van de show stonden er heel wat mensen op het podium te huilen. Veel van ons zullen zoiets nooit weer meemaken.

Na de show moesten we zoals gewoonlijk alles opruimen, de hele set. Daarna hadden we wat vrije tijd en om 4 uur ’s nachts gingen we naar het vliegveld. Daar moesten we heel gehaast inchecken en omdat we zo laat waren hebben 14 mensen het vliegtuig gemist. Ze moesten wachten op een nieuwe vlucht, zo’n 14 uur later. Gelukkig had ik het vliegtuig gehaald en om 9 uur kwamen we aan in Denver. Daar stonden de ouders van een van de jongens, Matt, ons op te wachten en met een groepje van 10 zouden we in zijn huis blijven. Erg gezellig natuurlijk!

Eenmaal thuis kregen we ontbijt en daarna gingen we een dutje doen. Om 1 uur gingen we naar het huis van een 3 jaar oud jongetje met kanker. De vader van Matt werkt met de Make a Wish Foundation en dit jongetje mocht een wens doen. Hij wou graag een speeltuin in zijn achtertuin. Dus wij gingen erheen om te helpen met bouwen. We hebben ook gezellig met hem gespeeld maar na een tijdje werden we naar huis gestuurd want er waren tornado waarschuwingen. Eerst werden we naar binnen gejaagd om met zn allen in een klein kamertje te gaan zitten. Maar na een minuut konden we weer naar buiten. De overbuurvrouw had een tornado gezien, maar die was alweer in de wolken verdwenen. Toen zijn we maar snel naar huis gegaan. Thuis gingen we allemaal weer naar bed.

Rond avondeten was het tijd voor een feestje en kwamen er een heleboel mensen langs, sommigen van onze groep die ergens anders verbleven. Het was gezellig maar we waren allemaal doodmoe.

Vandaag zijn we ’s ochtends naar een stadje geweest om koffie te drinken en onze laatste dollars uit te geven. ’s Middags ging de groep naar down town Denver, maar ik ging op bezoek bij mijn gastgezin van januari! Het was geweldig om ze weer te zien. Net alsof ik nooit weg was geweest.

Morgen is het tijd om weer naar huis te gaan…

Woensdag om 2 uur ’s middags kom ik aan in Nederland. Tot snel!