Rixt on tour

Rio Grande Valley

2009-06-16T00:37:00.000-07:00

Vrijdagochtend kwamen we aan in de Rio Grande Valley in zuid Texas. De busreis was vrij vlot verlopen.

Toen we dichterbij kwamen kwam er een lange stoet politie auto’s om ons naar onze bestemming te escorteren. Het voelde alsof we heel erg belangrijk waren. Onderweg kwamen we reclame borden tegen voor onze show. We kwamen aan bij de Dodge arena, een hockey arena. Daar stonden twee brandweer auto’s die de bus nat spoten. Allemaal als welkom! Eenmaal uit de bus en in het gebouw begon een Mariachi band te spelen, Mexicaanse muziek. We hebben samen gezongen en gedanst. Daarna kregen we een geweldige lunch en we kregen een tas met cadeaus. De tas zelf, het was een sporttas met Up with People erop en daarin een t-shirt en pennen enzo. We kregen wat vrije tijd om ons op te frissen en daarna was het tijd om te oefenen voor de show.
Rond 6 uur werden we opgehaald door onze nieuwe gastgezinnen. Mijn roommate was Jess uit Florida. Samen waren we bij een alleenstaande vrouw. Het was ontzettend gezellig.

Zaterdag waren we vrij en hebben we lekker uitgeslapen. Daarna hebben we lekker een filmpje gekeken en gezwommen. ’s Avonds hadden we een afstudeer feest van vrienden van haar.

Zondag gingen we naar Mexico met de cast! Voor een dagje. Voor het eerst zat ik in de mini-showgroep. Die groep gaf een kleine show op een pleintje. Het was ontzettend heet, maar hartstikke leuk. We zijn die dag ook naar een Mexicaanse rodeo geweest.

Maandag hadden we allerlei presentaties en workshops. We gingen vooral veel praten over wat onze plannen zijn voor na Up with People en hoe het voelt om weer naar huis te gaan.

Dinsdag, woensdag en donderdag hadden we vrijwilligerswerk. De eerste dag zat ik in een groep die een huis ging opknappen. Het was leuk werk, maar het is zo heet daar. Meer dan 40 graden elke dag. We hebben heel wat afgezweet. De tweede dag was ik aan het werk op een begraafplaats. We gingen de boel wat opknappen. Het was er een behoorlijke bende. Weer druipnat van het zweet. De derde dag ging ik huizen schilderen. Volgens mij was dat de heetste dag! We waren binnen aan het werk en het was zo ontzettend benauwd.

Vrijdag gingen we naar een museum en een ziekenhuis. In het ziekenhuis kregen we lunch en gingen we zingen voor de kinderen daar. Die avond hadden we een afscheidsfeest. We waren allemaal in zwart, wit en paars gekleed. We kregen een heerlijk diner. Er werd gezongen, gedichten voorgedragen en bedankjes gedaan. Daarna gingen we de dansvloer op.

Zaterdag was de laatste dag samen. Het was de laatste showdag. De show was in de Dodge arena en er werden meer dan 3000 mensen verwacht. We kregen wat vrije tijd en we hebben geoefend voor de show. We hadden zelfs een voorprogramma, een Mariachi band! Er waren ontzettend veel mensen. Het was een geweldige show. Voor het eerst en het laatst gingen we de Mexico Medley doen en ik had een rolletje met een outfit. Ik was een van de 4 Calienta Girls en wat we deden was flirten met de soloist. Daarna werd ik opgetild door twee andere jongens. Dat was toch wel even leuk! Aan het eind van de show stonden er heel wat mensen op het podium te huilen. Veel van ons zullen zoiets nooit weer meemaken.

Na de show moesten we zoals gewoonlijk alles opruimen, de hele set. Daarna hadden we wat vrije tijd en om 4 uur ’s nachts gingen we naar het vliegveld. Daar moesten we heel gehaast inchecken en omdat we zo laat waren hebben 14 mensen het vliegtuig gemist. Ze moesten wachten op een nieuwe vlucht, zo’n 14 uur later. Gelukkig had ik het vliegtuig gehaald en om 9 uur kwamen we aan in Denver. Daar stonden de ouders van een van de jongens, Matt, ons op te wachten en met een groepje van 10 zouden we in zijn huis blijven. Erg gezellig natuurlijk!

Eenmaal thuis kregen we ontbijt en daarna gingen we een dutje doen. Om 1 uur gingen we naar het huis van een 3 jaar oud jongetje met kanker. De vader van Matt werkt met de Make a Wish Foundation en dit jongetje mocht een wens doen. Hij wou graag een speeltuin in zijn achtertuin. Dus wij gingen erheen om te helpen met bouwen. We hebben ook gezellig met hem gespeeld maar na een tijdje werden we naar huis gestuurd want er waren tornado waarschuwingen. Eerst werden we naar binnen gejaagd om met zn allen in een klein kamertje te gaan zitten. Maar na een minuut konden we weer naar buiten. De overbuurvrouw had een tornado gezien, maar die was alweer in de wolken verdwenen. Toen zijn we maar snel naar huis gegaan. Thuis gingen we allemaal weer naar bed.

Rond avondeten was het tijd voor een feestje en kwamen er een heleboel mensen langs, sommigen van onze groep die ergens anders verbleven. Het was gezellig maar we waren allemaal doodmoe.

Vandaag zijn we ’s ochtends naar een stadje geweest om koffie te drinken en onze laatste dollars uit te geven. ’s Middags ging de groep naar down town Denver, maar ik ging op bezoek bij mijn gastgezin van januari! Het was geweldig om ze weer te zien. Net alsof ik nooit weg was geweest.

Morgen is het tijd om weer naar huis te gaan…

Woensdag om 2 uur ’s middags kom ik aan in Nederland. Tot snel!

Back in Tucson

2009-06-06T11:34:00.000-07:00

We kwamen vrijdag 29 mei rond 3 uur ‘s middags terug in Tucson. Direct na aankomst moesten we onze sportkleren aantrekken en ons melden op het podium. We waren die avond in een show, Up with Tucson. Het was een show met verschillende optredens van internationale groepen. Wij deden een deel van onze show en we mochten ook stukjes kijken. Het was ontzettend leuk, maar ik was ook wel erg moe van de reis en de show die avond ervoor.

Na de show ging ik naar huis met mijn nieuwe gastgezin. Het was een ouder echtpaar, bekend als Superdad en Supermom. Ze hadden voor mij al 130 studenten van Up with People gehost. Zelda uit China was mijn roommate, de vorige keer in Tucson was ze ook bij hun in huis. Bob en Dessie waren ontzettend aardig en helemaal gek van Up with People. Bob had honderden video’s van shows en allerlei accessoires.

De 30ste waren we vrij en gingen we op bezoek bij vrienden van Bob en Dessie. Het was een rustige dag, lekker bij het zwembad hangen en tafeltennissen.

Zondag hadden we onze eigen show. Toen we aankwamen was het hele podium al opgezet. Dat had de staf voor ons gedaan. Ze noemden de dag ‘Cast A09 appreciation day’ en ze deden een hele show voor ons. Daarna kregen we allemaal een ster met onze naam en op de achterkant een appreciation van een staflid. Ook kregen we koffie en koekjes. Helaas was het na de lunch tijd om weer te oefenen voor de show die voor de verandering ’s middags was.

Na de show gingen Zelda en ik met ons gastgezin uit eten. We gingen tot Zelda’s vreugde naar een Chinees restaurant met ECHT Chinees eten. We hebben zelfs de bubbelthee gehad die ze in Taiwan overal hadden.

Maandag en dinsdag hadden we de hele dag presentaties. Ook hebben we gepraat over onze plannen na Up with People en hoe het zal zijn om naar huis te gaan. Op dinsdag was er bovendien een workshop over honger en armoede. ’s Avonds hadden we een hongerdiner. Bij de deur kreeg iedereen een kaartje met zijn of haar achtergrond erop. Ik was een arme vrouw uit Somalië. Het kaartje bepaalde waar je ging zitten in de kamer. Ik moest op de grond gaan zitten tussen het afval dat er lag. Daarnaast was een groep stoelen voor de middenklasse en er was ook een prachtig gedekte tafel voor de rijken. De rijken werden geserveerd, ze kregen champagne en heerlijk eten. De middenklasse kreeg rijst, bonen en water en wij kregen eerst niets. Na een half uur werd er een pan in ons midden gezet met verbrande rijst. Ook kregen we water, maar er zat zout in het water. Na het eten gingen we discussiëren met de hele groep over deze activiteit. Het was een erg intense discussie. Sommigen vonden het verschrikkelijk dat we dit deden, want het is echt en geen spel. Anderen vonden het een goede activiteit. Ik vond het een goed idee, want het drukt je toch weer even met je neus op de feiten. Vooral de discussie bracht veel ideeën. Wij zijn ontzettend rijk en sommige mensen hebben niets te eten.

Woensdag was alweer onze laatste dag in Tucson. Ik zat in een fotografie workshop. Het was erg interessant en ik heb wat nieuwe dingen over mijn camera geleerd.

Donderdagochtend vertokken we uit Tucson. Er stond ons een 23 uur duurderende busreis te wachten.

Gallup New Mexico

2009-06-06T11:30:00.000-07:00

Maandag 25 mei vertrokken we uit Hopi land en gingen we naar Gallup New Mexico. Het plan was dat we om 8 uur vertrokken. Helaas kwam 1 van de bussen vast te zitten in de modder. Daardoor zaten we meer dan 2,5 uur vast bij een klein tankstationnetje in de middle of nowhere. Uiteindelijk hebben een aantal gastgezinnen aangeboden om ons naar de volgende stad te brengen. Met 1 bus en heel veel auto’s kwamen we dan toch aan in Gallup.

Mijn nieuwe gastgezin was een jonge vrouw, Pam, die 10 jaar terug met Up with People had gereist. Mijn roommates waren Kelly, Alex Lippert en Ashely. Alle drie uit de States. Pam was ontzettend aardig. Ze is half Navajo dus kregen we nog meer te horen over de Navajo en bovendien liet ze ons traditionele kostuums passen. Het was ontzettend leuk! We hadden een avondje met chocolade gezichtsmaskertjes, nagellak, een fotoshoot in traditionele kostuums en we gingen een cake bakken voor een jongen in onze groep die jarig was.

Pam had ook een heleboel dieren op een soort boerderijtje in de buurt. In huis had ze vier honden en 2 katten, op de boerderij had ze 9 paarden, schapen, geiten, nog meer honden en nog meer katten.

In Gallup was een ouderen festival. Ik zat in de groep die de dag ervoor ging helpen met de voorbereiding. We gingen een constructie bouwen zodat er schaduw was. Het regende heel veel dus het was een grote modderpoel, maar het is gelukt. Voor de lunch kwam er een groep vrouwen met de grootste pot soep ooit en deeg voor gefrituurd brood, dat is een specialiteit onder de navajo’s. Het was erg lekker, maar veel te veel! Iedereen had meerdere porties gehad en nog was meer dan de helft over. Dat vonden ze niet zo leuk, dus kregen we een nieuwe opdracht van onze crewleader, dooreten! Geen wonder dat ik zoveel aankom hier:P!De dag erop was het festival. Er waren ontzettend veel ouderen in traditionele kleding. Ze gingen dansen, dat betekend arm in arm in een grote cirkel lopen. Wij deden natuurlijk vrolijk mee! Ik zat ook nog in een groepje dat een rondleiding kreeg in een winkel waar muurschilderingen waren. Het was erg interessant.

De laatste dag hadden we een show. Eerst weer de hele dag oefenen en daarna showtime! Als een grote verrassing was mijn gastgezin uit Hopi land gekomen! Vanaf het podium zag ik ze zwaaien met hun grote cowboyhoeden! Het zijn echt geweldige mensen. Ze hadden voor ons alle 8 een T-shirt meegenomen.

De dag erop was het weer tijd voor afscheid. We gingen terug naar Tucson, 8 uur in de bus en diezelfde avond nog weer een show.

Navajo en Hopi land

2009-05-31T13:17:00.000-07:00

Vanuit Tuscon gingen we naar Kayenta, een Navajo reservaat. Het was een lange reis en onderweg maakten we een stop bij de Grand Canyon! Dat was heel onverwacht en prachtig. We waren er maar een uurtje, maar we hebben de geweldige omgeving daar eens goed in ons opgenomen. ’s Avonds kwamen we eindelijk aan. Het avondeten stond klaar en een aantal gastgezinnen gingen traditionele dansen aan ons laten zien. Daarna gingen we naar huis met onze gastgezinnen.

Ik zat samen met Alex Lippert uit de States. Het was ontzettend gezellig. Onze gastouders waren allebei vol Navajo en ze lieten ons traditioneel eten proeven. We waren er maar voor 3 nachtjes. De volle dag dat we er waren. De eerste dag hadden we een show. We mochten die avond van kostuums wisselen. Dat was ontzettend grappig en een leuke afwisseling!
De tweede dag gingen we in groepjes klaslokalen in. We hebben spelletjes met de kinderen gespeeld en gepraat over de voordelen en nadelen van leven op het reservaat. Er zijn veel problemen, zoals drugs, alcohol en criminaliteit, maar ze waren wel een hechte gemeenschap. Geen van de kinderen wou ergens anders wonen, misschien om te studeren, maar daarna zouden ze teruggaan.

Na twee dagen vertrokken we weer en gingen we naar Hopi land. Een andere stam, een ander reservaat. De Hopi’s zijn nog traditioneler en niet erg open over hun cultuur. Het was ontzettend speciaal dat we erheen konden. Normaal laten ze niet veel buitenstaanders toe. Bij aankomst stond er een traditioneel maal klaar en er waren optredens met muziek en dans. Bovendien was Miss Hopi aanwezig. Ze deden een regendans voor ons en ook waren we midden in de woestijn, aan het eind van het optreden was er een grote stortbui en onweer.

’s Avonds gingen we naar huis met onze gezinnen. Ik zat met 7 anderen in een geweldig gezin. In hun huis woonden een vader en moeder, hun zoon en hun dochter met haar man en dochter. De omgeving was prachtig en gelukkig konden we foto’s maken vanuit de bus, maar we mochten geen foto’s maken in de dorpjes. Sommige dorpjes bovenop de berg hadden geen elektriciteit en water uit de kraan. Het was behoorlijk primitief. Mijn gastgezin was dat niet, zij hadden een tv, ik heb nog nooit zo’n grote tv gezien!

We kregen op die aankomstdag ook een rondleiding in een van de dorpjes. De vrouw die de rondleiding gaf vertelde ons veel over de cultuur en een ceremonie die dat weekend zou zijn. Ze vertelde ons ook dat ze ons dat alles eigenlijk niet mocht vertellen en dat we onze gastgezinnen dus niet erover mochten vertellen.

De volgende ochtend ging ik met mijn gastgezin naar die ceremonie, het was ontzettend gaaf. Iedereen was naar het pleintje in het midden van het dorp gekomen, en veel mensen zaten op de daken. Ik zat ook bovenop een huisje! Na de ceremonie gingen we naar de ranch van ons gezin, daar gingen we paardrijden. Het was een geweldige ochtend!

Die avond hadden we een show en de volgende dag was het alweer tijd om te vertrekken. We gingen naar Gallup New Mexico. Daar zijn we een korte week geweest. Binnenkort zal ik daar iets over schrijven!

San Diego & Tucson!

2009-05-25T20:26:00.000-07:00

Op maandagochtend 11 mei verlieten we het kamp en gingen we naar San Diego! Alles was in 10 dagen voor ons georganiseerd. Ik zat alleen bij mijn nieuwe moeder, Sally, en haar dove hond, Sarah. Het was ontzettend gezellig. Sally is een ontzettend gezellige vrouw. Ze had een aantal vrienden die ook hosten, dus daar gingen we vaak op bezoek. De eerste twee avonden aten we bij Matt en Alex Vargas en hun 2 hostvaders. Ook Andy uit België en Joshua kwamen op bezoek met hun hostmoeder.

Op dinsdag begonnen we een spel, Up with People land. Iedereen kreeg een paspoort met een status. Je kunt een citizen zijn, een migrant worker, een , asielzoeker, en illegaal. Het doel is dat je werk vind en een huis. Ik ben een citizen en ik heb een eigen bedrijf, maar ik moet op zoek naar een huis. Voor mijn bedrijf, een koppels therapie bedrijf, moest ik interviews houden met potentiële werknemers. We hebben een burgemeester benoemd en er zijn een soort politieagenten, want er zijn bepaalde regels. Citizens hebben meer rechten en mogen dus overal vooraan zitten en ze krijgen als eerste lunch.Verder gingen we die dag naar de grens met Tijuana Mexico. De mensen bij de grens vertelden ons over de grens en hoeveel mensen illegaal proberen over te steken. Soms zijn er grote groepen die de snelweg oprennen en zo oversteken. We hebben Mexico gezien, maar we zijn er nog steeds niet geweest…

Woensdag gingen we ’s ochtends aan het werk. Ik zat in een groep die bamboe moest verwijderen uit een natuur terrein. Rond 2 uur gingen we met de hele cast naar het strand! Hartstikke gezellig natuurlijk! Om 5 uur kwamen de gastgezinnen met eten. We hadden een kampvuur gemaakt en we hadden marshmallows.

Dondersdag ging ik ’s ochtends met een groepje naar een school voor kinderen met problemen. De problemen varieerde van misbruik tot adhd. Het was best lastig, want er was ons niets verteld over de school en we hadden niet echt een programma. Dus we hebben geïmproviseerd. We hebben muziek met ze gemaakt en spelletjes gedaan.

’s Middags gingen we naar de marine basis. Een andere groep had daar een korte show gegeven en we kregen met de hele groep een rondleiding. We mochten een vliegtuig in en de kokpit zien.
Vrijdagochtend gingen we naar het strand voor een paar uurtjes, maar helaas was het een stuk kouder. ’s Middags gingen we oefenen voor de show van die avond. Het was een uitdagende show, want het podium was veel te klein, dus we konden geen band gebruiken en de groep werd in tweeën gesplitst. De eerste groep deed de eerste helft van de show en de anderen de tweede helft. Het was een leuke show. Na de show kreeg ik twee roommates. Liz uit New Mexico en Sisa uit Slowakije.

Zaterdag was geweldig, want we gingen optreden in de dierentuin! We gingen een show van 20 minuutjes doen op het zeeleeuwen podium! ’s Ochtends gingen we de show promoten en om 1 uur was de show. Het was ontzettend glad op het podium , maar we hebben het overleeft en het was ontzettend leuk! Na de show ging ik met Sisa en Sally het park bekijken. Ik heb panda’s gezien!! Het was een erg mooi en groot park. (Liz was ziek thuis)

Zaterdagavond gingen we bij het gastgezin van Joshua en Andy uit België op bezoek. We waren met een best grote groep. Het laatste deel van de avond hebben we in de jacuzzi doorgebracht. We hadden een prachtig uitzicht op de bergen en de lichtjes van de stad!
Zondag was alweer de laatste dag, en ook een vrije dag. We hebben eerst uitgeslapen, dat had ik al erg lang niet meer gedaan! Daarna kregen we een uitgebreid ontbijt met eieren, aardappelen en pannenkoeken. Rond 1 uur gingen Sally, Sisa en ik op pad. We hebben downtown San Diego bezocht. We zijn naar een klein museumpje geweest, en naar de Mall. In de Mall kwamen we Andy en Astrid uit Mexico tegen. We gingen met z’n allen een beroemd standbeeld bezoeken in de haven en daarna hebben we over de pier geslenterd. Het was een heerlijke dag. Ook hebben we een eiland bezocht daar was een prachtig uitzicht op het centrum van San Diego en er waren erg dure huizen!

Maandag was het weer tijd voor vertrek. We gingen met de bus naar Tucson Arizona. Het was een reis van ongeveer 8 uur. Onderweg gingen we door de woestijn en zag ik reusachtige cactussen die alleen in dit deel van de wereld voorkomen. Toen we om 5 uur ’s middags aankwamen in Tucson was het 42 graden!:O

Mijn gastgezin was een Mexicaans ouder stel! Toch nog een beetje Mexico dus voor mij. Ik was alweer zonder roommates, maar het was maar voor 2 nachtjes. Op dinsdag was de groep weer verdeeld. Er was een grote groep die de woestijn in ging met een organisatie die water achterlaat voor mensen die illegaal de grens. Ontzettend veel van hun sterven in de woestijn omdat ze wordt wijsgemaakt dat het niet zo ver is.Een andere groep was in een gaarkeuken voor daklozen, veel van de daklozen zijn illegalen. Onze groep hielp in de keuken en ze kregen de kans om met de daklozen te praten.Er was ook een groep die promotie ging doen voor de show als we over 9 dagen terugkomen in Tucson.

Ik zat in een groepje van 4. Wij waren gekozen om ieder een schilderij te maken. Alumni kunnen op een bijeenkomst op deze schilderijen bieden en het geld gaat naar scholarships voor nieuwe up with peoplers. Eerst kregen we een korte uitleg over aquarellen van een kunstenares, daarna kregen we de opdracht om in iets minder dan 2 uurtjes een schilderij te maken dat de cast representateert. Het was een behoorlijke uitdaging, want ik heb nog nooit een schilderij gemaakt. Het was ook ontzettend leuk natuurlijk! Ik kan niet zeggen dat ik een geweldig kunstwerk heb gemaakt maar ik hoop dat het wat geld opbrengt voor een goed doel.
Vandaag, woensdag 20 mei, is het alweer tijd voor de volgende stad. We zijn onderweg naar Kayenta, een Navajo reservaat. Het is zo’n 9 uur met de bus, maar onderweg maken we een geweldige stop, bij de Grand Canyon!!

Ik zal jullie snel laten weten hoe het was!

Up with People op kamp!!

2009-05-19T22:41:00.000-07:00

De week na Taiwan waren we in een prachtig kamp in de bergen van California! We vlogen vanuit Taipei naar Los Angeles en we kwamen ’s avonds laat in het kamp aan, dus we mochten snel naar onze kamers. De volgende ochtend waren we vrij en ik ging wandelen met een groepje. De omgeving was echt ontzettend mooi! De wandeling werd een beetje anders dan het plan was. We zijn bergen in gegaan en op sommige punten waren we aan het klimmen in plaats van wandelen. Het was best eng maar ook wel heel mooi.

Na de lunch gingen we aan het werk. Mijn groep ging een heel huisje opknappen. We hebben die eerste dag alles uit het huisje gehaald, ook het tapijt, en we hebben de hele binnenkant geverfd. Het kamp dacht we in 4 dagen de binnenkant zouden doen. Maar na de eerste middag waren we al bijna klaar met alles verven. Dus de volgende dag begonnen we met de buitenkant. Ik heb de andere dagen vooral met een paar jongens aan de badkamers gewerkt. Het was ontzettend leuk. Onze kampleider wou me alles leren, dus ik mocht aan het werk met het spijkergeweer, een kitgeweer, en de elektrische zagen. We hebben linoleum in de badkamers gelegd en ik heb in de grote badkamer de hele plint gemaakt.

Met Sanne uit België heb ik een spel met de groep gespeeld. Iedereen kreeg een kaartje met een andere naam erop en dan moesten ze proberen die persoon een kus te geven zonder dat een ander het zag. Aan het eind van de week was degene met de meeste kaartjes de winnaar.
Met een ander groepje heb ik levend cluedo gedaan. Op donderdag vlak voor het avondeten werd ik dood gevonden. We lieten de anderen in groepjes de moord oplossen. Onder het eten mocht ieder team een vraag stellen aan een verdachte. Het verhaal was dat Aafke en ik ruzie hadden en dat ze me geduwd had en dat ik met mijn hoofd op een steen was gevallen. Het was erg grappig om te doen.

Oh ja! De mannen hadden een pact gesloten aan het begin van de week. Ze mochten zich niet scheren. Iedereen liet zijn baard groeien en ze hadden allemaal zeer mannelijke bijnamen. Bovendien mochten ze geen croutons in hun sla eten… zo hadden ze nog wat meer gekke regels. Het was erg grappig! Een jongen had zich geschoren en hij werd de rivier in gegooid.

Vrijdag kregen we te horen dat we niet naar Mexico gaan. Dat was een grote teleurstelling voor iedereen. Het schema voor de laatste maand is erg onzeker nu. Het verandert bijna dagelijks.
Een avond op kamp gingen we met een groepje ‘snipe hunten’. Ik had geen idee wat snipe’s waren, maar het leek me wel leuk! We gingen met stokkend e bosjes in en een andere groep stond aan het eind met zakken. We hebben niets gevangen, niet zo gek, want achteraf hoorde ik dat snipe’s niet bestaan. Amerikanen doen dit spel om tijd te doden, en lekker in het bos rond te hangen. Ik voelde me wel even heel stom toen ik dat hoorde, maar het was toch leuk. Bovendien heb ik 2 beren gezien van behoorlijk dichtbij!! Een bruine en een zwarte beer. Ze waren best wel groot! Op het kamp waren ’s avonds best vaak beren, dus we mochten nooit alleen rondlopen.

Zaterdagmiddag waren we vrij. Ik ging van de kabelbaan en daarna naar het zwembad. In het zwembad mochten vrouwen geen bikini aan. Het moest een badpak zijn en anders moest je een hemdje erover aan, want je mocht geen blote buik hebben. Dat vond ik wel bijzonder.
’s Avonds hadden we een talentenshow. Het was erg leuk, ik heb alleen maar gekeken. Er was Chineze rap, salsa dansen, toneel… enz.

Zondag waren we de hele dag vrij. ’s Ochtends heb ik met een groepje gewandeld in de bergen. Na de lunch gingen we met een grote groep naar de modderpoel waar we gingen modderworstelen! Het was ontzettend grappig!Na afloop gingen we de rivier in om de modder weg te spoelen. Het voelde echt net als vakantie. Ik ben flink bruin geworden die week.
Voor de laatste avond was een jaren 90 feest gepland! Joe uit Texas kwam met een bloemetje en een gedichtje naar me toe of ik met hem naar het feest wou. Heerlijk Amerikaans. Bijna iedereen kwam met een date! Het was erg gezellig. Ik was verkleed als Britney Spears. Er was ook een groep Spice Girls en behoorlijk wat boyband jongens.

Maandag gingen we naar San Diego. Daar ben ik afgelopen week dus geweest en gister kwamen we aan in Tucson Arizon. Morgen vertrekken we alweer, we gaan naar een indianen reservaat, en onderweg gaan we naar de Grand Canyon. Ik zal binnenkort over mijn belevenissen in San Diego en Tucson vertellen! Het is een beetje lastig want ik heb al een hele tijd geen stabiel internet meer gehad. De komende dagen zal het vast niet anders zijn.

Sie Sie (sjè sjè = dank u)

2009-05-03T06:21:00.000-07:00

Vandaag is mijn laatste dag in Taiwan, morgenochtend is het weer tijd voor afscheid, en ’s avonds (4 mei) vliegen we om 23:55 naar Los Angeles. Onze aankomsttijd in Los Angeles is 3 uur eerder, namelijk 4 mei 20:40. Dat vond ik wel even grappig om te noemen.

Ik zal nog even vertellen wat ik allemaal gedaan heb de laatste tijd in Taichung. Ons kunstwerk in het ziekenhuis is erg goed geworden vind ik. Het was ook erg leuk om te doen!

Vrijdagavond gingen we uit eten met ons gezin. Ik heb rauwe goudvis gegeten, interessante smaak. Daarna hebben we thuis nog geborreld, dat was erg gezellig. Onze Jenice onze hostmoeder had een drankje gemaakt met 3 verschillende dranken, waaronder pruimen azijn en pruimen wijn. Het was erg gezellig. De volgende dag hadden we de ochtend vrij gekregen, omdat er regen was verwacht en we hadden geen zaal oid. Toen ik ’s ochtends wakker werd was het zo mooi weer dat ik een duik heb genomen in het community zwembad.

’s Middags gingen we naar een museum waar we een rondleiding kregen. Het waren prachtige schilderijen van een Taiwanese kunstenaar. Die avond hadden we een 12 gangen diner met ondertussen een heel programma. Er waren ontzettend veel mensen. Een deel van onze groep deed en mini show en rest van de tijd werd opgevuld met presentaties, dankwoordjes en lootjes trekken. Het was erg gezellig, maar ik was iets minder enthousiast over het eten. Vooral toen er een pan op tafel kwam met een kip erin, met de kop er nog aan.

Zondag waren we vrij en zijn we naar de 'kerk' geweest. De kerk was een klein zolderkamertje! Ik had nog nooit zoiets gezien, er konden ongeveer 30 mensen in. Na de dienst was er een lunch met de hele kerk (20 mensen). Iedereen had wat te eten voor ons gemaakt!
Daarna zijn we naar een klein stadje geweest waar Jenice vandaan komt. Ze hebben daar een bakkerij. Hun familie bedrijf bestaat al meer dan 100 jaar. Het is erg beroemd hier. We hebben de bakkerij bezocht en koekjes gebakken. Verder hebben we een villa/ museum bezocht en een boeddhistische tempel. In de tempel heb ik verschillende dingen geleerd en uitgeprobeerd. Het bidden is een lang ritueel, van steentjes gooien en papier verbranden.

Maandag hebben we les gegeven in een jongensschool en dinsdag en woensdag waren we bezig met de show. Woensdag was in ingedeeld voor dans! Voor de Mexicaanse medley heb ik een rolletje geleerd. 4 Meiden moeten met de solist flirten en ergens in het midden is een lift. Die lift heb ik ook geleerd. Het was ontzettend leuk om te doen. Helaas gaan we voorlopig niet naar Mexico!

Woensdag was de laatste show in Taiwan en het was weer een groot succes. Er probeerden nog mensen het podium op te klimmen om foto’s te maken. Ik zal het optreden toch wel missen!

Donderdag was het koninginnendag en gingen we met de Nederlanders het Wilhelmus zingen in de morning meeting. Ook lieten we een aantal mensen een wedstrijdje spijkerpoepen doen. ’s Middags hadden we een culture fair bij de universiteit. Alle landen hadden een tafel en konden de studenten iets laten zien over hun land. Wij gingen natuurlijk ook met ze spijkerpoepen! Aan het eind van de middag kwam er een yoga leraar en gingen we heerlijk 2 uurtjes yoga doen.

Vrijdag en zaterdag hadden we oneindig veel presentaties. Over Mexico, Nieuw Zeeland, Human Rights, Gender Issues en een presentatie van het laatste nieuws. Het was erg interessant, maar wel vermoeiend om opeens 2 dagen op een stoel te zitten.

Vandaag was mijn laatste dag, en een vrije dag. We zijn vanochtend om 8 uur vertrokken. We zijn de bergen in gegaan. In een thee museumpje hebben we geleerd om thee te maken en drinken. We hebben een zeer uitgebreide lunch gehad op een prachtige locatie en we hebben met klei gewerkt. Er waren allerlei vrienden van onze gastgezin en het was erg gezellig.

Morgen gaan we naar California. Eerst gaan we een week naar Forrest Home Camp. Het is een kamp hoog in de bergen waar we geen internet of mobiele telefoon kunnen gebruiken. Dus het zal een weekje stil zijn. De week erop gaan we naar San Diego!

Ik heb erg veel zin in het kamp, we hebben al aardig wat typische kamp spellen bedacht! Volgende week zal ik vertellen hoe het op kamp was!

varkens griep

2009-04-30T03:11:00.000-07:00

Heey allemaal,
Even een berichtje tussendoor, want veel zullen zich misschien afvragen of we nog naar Mexico gaan maandag 4 mei. Het antwoord is nee! We gaan Nog niet naar Mexico en niet per see omdat het niet veilig is, maar veel activiteiten kunnen niet doorgaan vanwege de varkensgriep, hostfamilies hebben zich terug getrokken enzovoorts.
Vandaar dat we maandag naar California gaan! We verblijven de eerste week in een zomer kamp. We gaan het kamp opknappen en klaarmaken voor de zomer en ervoor in de plaats krijgen we onderdak! De week daarop is nog onzeker. Het is nog een verrassing... Het is natuurlijk erg lastig om een heel programma voor elkaar te krijgen in een paar dagen. Normaal gaan er weken of maanden aan vooraf.
Zoals het er nu uitziet gaan we rond de 17e alsnog naar Mexico. Ik hoop het!

Taiwan vervolgd

2009-04-22T07:32:00.000-07:00

De laatste week in Taipei draaide vooral om de shows. We hadden twee shows, op dinsdag en woensdag. De show was alleen voor genodigden en er waren vooral veel sponsors aanwezig. Het is de eerste keer dat Up With People in Taiwan is en de eerste keer sinds 1985 geloof ik dat ze in Chinees sprekend Azië zijn. Dus het is erg belangrijk dat we een goede indruk maken, voor mogelijke toekomstige samenwerking. De eerste show was dus een big deal. Er was een groep van Sing Out. Dat is een soort Up with people met alleen de show, dat bestond vroeger en nu alleen nog in Azië geloof ik. Zij gingen onze show openen en samen met de groep zongen we de ‘Up with People’ song aan het eind. Het was heel grappig want ze gebruiken nog steeds de choreografie van 1968 voor het lied. Wij moesten dit dus ook leren!

Heel veel in onze show is in het Chinees voor onze Taiwan tour. We hebben 3 students uit China, dus die kunnen mooi het woord doen. Maar de hele groep heeft een Taiwan medley geleerd. Twee nummers, een in het Chinees en een in het Taiwanees. Het publiek vindt dit geweldig, vooral het tweede nummer want het is een erg bekende popsong in Taiwan. De shows waren trouwens een succes!

De laatste dag, donderdag 16 april, hadden we een aantal sprekers. Ze vertelden ons over de cultuur, de muziek en de dans. Het was erg interessant! Daarna kregen we 4 uur de tijd om Taipei te bekijken. Ik ben met 2 meiden naar het museum gegaan dat die zondag gesloten was. Het was erg groot en mooi, volgens de folder het 5e belangrijkste museum in de wereld. Er was een erg belangrijk kunstwerk dat we volgens de bewaker niet mochten missen. We konden bijna niet naar voren komen, maar we hebben het gezien. Een mooie steen in de vorm van een groente (cabbage), de beroemde jade cabbage. Bovendien was er ook nog een steen die eruit zag als een stuk vlees! Door het reizen met de MRT was de tijd al snel voorbij en gingen we de anderen ontmoeten bij de Chiang Kai-Shek Memorial Hall. Dat was erg indrukwekkend, ontzettend groot en prachtig.

Vrijdag was het tijd om te vertrekken. De avond tevoren waren Angie en ik nog met onze host zus en haar vriendinnen naar een marktje geweest. Voor ze weggingen kregen we nog allemaal cadeautjes. Zo ontzettend lief!

Nu zit ik alweer een paar dagen in Taichung! De derde grootste stad in Taiwan. Op weg naar deze stad maakten we een stop in een stadje genaamd Yuan Lin. Daar werden we warm onthaald met een politie escort en dansende draken! We hebben een kort bezoekje gebracht aan het ziekenhuis daar, om te zingen voor de patiënten. Daarna hadden we een grandioze lunch in een restaurantje met een prachtig uitzicht.

’s Avonds werden we in Taichung door onze nieuwe gastgezinnen opgehaald. Mijn nieuwe gezin voor de komende 2 weken, spreekt perfect Engels! De vader, moeder en 2 dochters. De dochters, Candy en Wendy, zijn 9 en 12. De ouders hebben allebei in Amerika gestudeerd voor 2 jaar en ze willen dat de kinderen ook goed Engels spreken. Ik heb het erg getroffen. Mijn roommate is Yewala uit Ethiopië.

Zaterdag waren we vrij maar mijn nieuwe ouders moesten werken, dus gingen we met de dochters mee naar Chineze schrijfles! Dat was ontzettend leuk en de leraar vond dat ik het erg goed deed. Ik kan nu in Chinees schrijven de woorden: drie, omlaag, omhoog, groot, klein, mensen, water & met.

’s Middags gingen we naar vrienden die ook 2 Uppies hebben. Aafke en Anne waren daar met hun nieuwe moeder en twee broertjes, Happy en Wonderful (geen grapje). Met hun hebben we de middag in het park doorgebracht. Met vreemde thee en een goed gesprek.
Zondag hadden we een show in Yuan Lin. Dat was weer een dag van oefenen en optreden. Een ding wil ik even noemen van deze dag. Bij de lunch zaten cakejes van varkensbloed en rijst… jammie…

Gister hadden we een dag met veel presentaties en discussies. We hebben een nieuwsquiz gespeeld en tijd doorgebracht met onze hometeams (de kleine groepjes binnen de grote groep). Ook hadden we een press conference. We moesten allemaal netjes gekleed want de pers kwam. Er werden allerlei dankwoordjes gehouden in het Chinees en wij moesten vooral veel klappen. Aan het eind hebben we gezongen en gingen we op de foto. Zoiets is toch wel gaaf!

Vandaag was de eerste dag van vier dagen vrijwilligerswerk in kleinere groepjes. Wij hebben een groepje van 10. We zijn in een ziekenhuis aan het werk. Vandaag kregen we een cursus masseren! Elke dag gaan we 1 uurtje patiënten masseren. Het zijn vooral terminale patiënten. Vanaf morgen gaan we vooral verven. We hebben een gang gekregen die ze versierd willen hebben. Onze staf heeft ze verteld dat we professionals zijn! Dus er wordt heel wat van ons verwacht. Zelf kwam ik er pas vandaag achter dat we een kunstwerk moesten maken, ons was alleen verteld dat we een muur moesten verven. Het is dus een behoorlijke uitdaging, maar we gaan er wat moois van maken!

Taipei

2009-04-17T00:19:00.000-07:00

Ik ben alweer een week in Taiwan. Het is zeker anders dan overal waar ik ooit geweest ben! Op straat worden we nooit met rust gelaten, iedereen wil foto’s van en met ons maken! Dat is eigenlijk ontzettend grappig. Elke dag reizen we met het openbaar vervoer en dat was vooral in het begin erg lastig, want alles is in Chinees, dus je weet nooit waar je heen gaat. Bovendien zijn er maar erg weinig mensen die Engels spreken.Men gelooft hier niet in prullenbakken, ze zijn nergens te vinden. Alleen in de wc’s, want wc papier mag niet in doorgespoeld worden. Dat wc papier moet je trouwens zelf op zak hebben, want ze hebben het niet in de wc’s. De wc’s zelf zijn gaten in de grond, maar vaak hebben ze wel 1 gewone wc.

Ik zal even bij het begin beginnen. Maandag 6 april kwamen we om 6 uur ’s ochtends aan in Taipei. We waren op zaterdag vertrokken, dus we waren allemaal erg moe, maar in Taiwan was de dag net begonnen! Met een erg gezellig gedecoreerde bus werden we naar een universiteit gebracht. Daar kregen we een Chinees ontbijt, met varkensvel kwam ik later achter. De studenten hadden een kort optreden voor ons en ’s middags kregen we een uitgebreide lunch met de studenten. De eerste keer dat ik een complete maaltijd at met stokjes.

Om 6 uur ’s avonds werden we eindelijk opgehaald door ons gastgezin. Het bleek dat ik een uur van Taipei woon. Dus ik was nog niet thuis! In de auto was ik viel ik steeds bijna in slaap en schrok dan heel hevig wakker. Het was best komisch. Angie uit de VS is mijn roommate en ons gastgezin is een moeder met 2 dochters van 17 en 20, Sandy en Lucy. De dochters kunnen een beetje Engels en de moeder geen woord. Het huis is piepklein en nogal vies, maar onze slaapkamer is best fijn. We douchen door een emmer water over ons heen te gooien. Ik begin er al een beetje aan te wennen. Helaas ben ik nog steeds niet echt goed met stokjes, het duurt erg lang om een maaltijd te eten.

De eerste 4 dagen was ik steeds in een groep van 9 om vrijwilligerswerk te doen in een English Village. Dat was een soort school waar ze kinderen Engels leren door bepaalde scenario’s met ze te spelen. De lokalen zijn gedecoreerd als een restaurant, een winkel, de dokter, een vliegtuig enz… Het was erg leuk om te doen. De eerste dag was ik met Maggie uit de VS bij de dokter. Na twee lessen kijken mochten we de hele les geven. Om het helemaal leuk te maken mochten we ons ook verkleden als dokters.

Op dinsdag en woensdagavond zijn we naar een nacht markt geweest. Daar verkopen ze heel veel eten en kleren. Ik heb al behoorlijk veel kleren en souvenirs gekocht. Onze hostzus heeft een paar vriendinnen die heel vaak op bezoek komen. Die woensdag waren we met z’n zevenen op scooters naar de markt gegaan. Ze lieten ons heel veel eten proeven. Een van de dingen die erg populair zijn is Stinky Tofu, en dat heb ik geprobeerd. Men zegt hier dat het erg stinkt, maar dat het geweldig proeft. Ik had een andere ervaring, het stonk verschrikkelijk en het de proefde zoals het rook! Ik vond dat het rook naar een konijnenhok dat nodig verschoond moet worden.
Op donderdag en vrijdag zijn we uit geweest. We gingen naar een klein café waar bijna geen andere mensen waren, maar samen hadden we genoeg lol. We gingen karaoke zingen, want dat is erg populair in Taiwan!

Op zaterdag zagen we de hele cast weer. Een groot deel van ons moest drie straatshows geven, maar ik zat in de andere groep. Wij gingen een tempel bezoeken en daarna de shows bekijken. Het was een leuke dag. Ook al zat mijn groep niet in de show, toch wilde iedereen foto’s met ons maken. Er was een klein gedeelte dat de backstage moest voorstellen en er was bewaking om te zorgen dat er niemand kwam die niet van Up with People was. Het voelde echt alsof we beroemdheden waren! ’s Avonds gingen we met z’n allen uit eten!

Zondag hadden we een vrije dag. Angie en ik gingen met Lucy en twee van haar vriendinnen naar Taipei. ’s Ochtends gingen we naar een tuin met oude gebouwen, erg mooi! Daarna gingen we naar Taipei 101, dat is het hoogste gebouw in Taiwan. Angie en ik gingen naar de top met de snelste lift ter wereld, zeiden ze. In de top konden we over heel Taipei uitkijken! We hebben geluncht bij McDonalds, want we konden even geen rijst meer zien! Daarna gingen we naar een museum, maar toen we daar aankwamen ging het net sluiten, dus hebben we alleen de buitenkant en de souvenir shop gezien en dat was eigenlijk ook al heel mooi.
Verder zijn we ’s avonds naar een straat geweest, Old Street. Er waren allerlei souvenirs winkeltjes en eten. Een specialiteit daar was een soort croissant. Er was ook een tempel en ze hadden een soort feest. Er waren een paar mensen verkleed in reusachtige kostuums en dat was eigenlijk best eng om te zien. Ze hadden vuurwerk en erg harde en angstaanjagende muziek.

Wordt vervolgd!

Onderweg naar Taiwan!

2009-04-07T01:08:00.001-07:00

Terwijl ik dit typ zit in in het vliegtuig naar Taiwan! Op het kaartje kan ik zien dat ik nu ergens net onder Tokyo vlieg! Ik kijk ontzettend uit naar de komende maand. Ik ga een hele nieuwe wereld tegemoet.

Maar eerst zal ik jullie nog even vertellen over mijn laatste week in Amerika! Deze afgelopen week zat ik in Tyler Texas. Mijn gastgezin was een familie met een zoon van 14 en een dochter van 19 die het huis al uit was. Anne was weer mijn roommate, net als in DeRidder, en wij sliepen op de dochters kamer. Josimar was ook onze roommate. Het was een ontzettend leuke familie en ze hadden een prachtig huis! Het was een ranch, met 2 paarden, 4 honden, kippen en koeien. Ze hadden een erg groot stuk grond en het was prachtig!

In Tyler hebben we 3 dagen vrijwilligerswerk gedaan. De eerste dag ging ik naar de East Texas Food Bank. Daar heeft een groepje van ons geholpen met het controleren en inpakken van eten. Ik heb met een klein groepje de hele dag in een vriezer gewerkt! Dat was een grappige en koude ervaring! We moesten bevroren worsten inpakken en we hadden er heel veel plezier in. De tweede dag ben ik naar een verzorgingstehuis geweest. Er waren twee afdelingen, een voor de mensen die wat assistentie nodig hadden en een andere afdeling voor mensen met alzheimer. Ik was vooral op de eerste afdeling. Daar heb ik met een heleboel bewoners gekletst, ik heb een mevrouw haar nagels gelakt en geholpen met het inplakken van foto’s. Het was wel een beetje lastig soms, er was een meneer die nogal vergeetachtig werd. In een half uurtje vroeg hij 20 keer wanneer we met Up with People begonnen waren en voor wie we werkten. Op de andere afdeling was natuurlijk veel lastiger om te communiceren, maar wel een mooie ervaring. We hebben popcorn gemaakt voor de alzheimer afdeling en we hebben Mamma Mia met ze gekeken. Het was een geweldig tehuis, de werknemers waren allemaal erg aardig en gepassioneerd aan het werk. Ze waren geweldig met de bewoners.

De derde dag ben ik naar een kindermuseum geweest. Daar hebben we een heel magazijn met donaties opgeruimd. Alles moest opnieuw gesorteerd worden en veel moest weg. Het was een hele klus en best lastig, maar het was een leuke dag. Toen we klaar waren mochten we nog even het museum bekijken. Het was een museum voor scheikunde en natuurkunde. Er was een knop en als je daar op drukte werd er een aardbeving nagebootst. We hadden de grootste lol ook al was alles eigenlijk bedoeld voor kleine kinderen.

Op onze Regional Learning dag gingen we een azalea wandeling lopen door een buurt met prachtige huizen en azalea’s. Het was een heerlijke dag. Lotte haar ouders waren overgekomen vanuit Nederland en we hebben met een groepje Nederlanders de wandeling gedaan. Dat was wel weer even fijn, lekker Nederlands kletsen. Ook wel goed om te doen, want we praten met de Nederlanders onder elkaar bijna geen Nederlands. Verder hebben we deze week ook veel geoefend met de Chinese songteksten die we moesten leren voor de Taiwan shows. Het is zelfs zo dat we 3 uur nadat we straks landen een korte show hebben. Ook al hebben we er net twee vluchten opzitten van 14 uur en 4 uur. Onze 3 Chinezen proberen ons Chinees te leren, want we weten natuurlijk niet of onze gastgezinnen Engels kunnen. We hebben een blad gekregen met basis woorden en zinnetjes die we kunnen gebruiken. Ik ben erg benieuwd hoe het in Taipei zal zijn! Ik hou jullie op de hoogte!

DeRidder!

2009-04-02T19:23:00.000-07:00

Ik ben geen intern meer, ik heb niet meer de verantwoordelijkheid. Dat is wel weer even lekker eigenlijk!

Het laaste weekend in Bay St. Louis hadden we de twee shows en een vrije dag. De eerste show zat ik in het publiek, helemaal opgetut en zenuwachtig voor mijn groep! Het was geweldig om de show helemaal te zien! Ik werd er bijna emotioneel van!
De tweede show mochten Luis en ik weer meedoen! Dat was ook weer hardstikke leuk. We hadden immers al 3 weken niet meer met de show meegedaan.

Op onze vrije dag zijn we eventjes naar New Orleans geweest. We waren er voor 2 uurtjes en we hebben vooral op de French Market rondgehangen. Ik heb een Mardi Gras maskertje gekocht en 2 boeken. Daarna hadden we een barbecue.

Vorige week waren we in DeRidder Louisiana! Dat was voor mij een rustig weekje, een weekje om bij te komen van de stress als intern. Ik zat met 3 meiden bij een vrouwtje van 86 in huis. Ze was erg lief en ze kon lekker koken:) Ook had ze de grootste verzameling zelf gemaakte quilts die ik ooit gezien heb!
Haar huis lag in de middle of nowhere! Er was geen bereik voor mobiele telefoons en ze had geen internet. Een avond was ik wel een beetje bang. Het onweerde verschrikkelijk en er waren tornado waarschuwingen op tv! Miss Ida vertelde me dat ik een zaklamp naast mijn bed moest leggen voor als de tornado kwam, want er zou dan geen stroom zijn. Ze zei dat de tornado als een trein zou klinken en dat ik dan snel naar de badkamer moest rennen. Al die tips stelden mij niet echt gerust! Ik durfde niet te gaan slapen. Telkens als ik langs te tv liep stopte het beeld en begon keihard te ruizen! Gelukkig trok de bui weg en om half 12 kon ik gerust gaan slapen.

In DeRidder hebben we een spookgevangenis gezien. Een oude verlaten gevangenis waar het volgens de mensen spookt. Ook zijn we naar een park geweest waar we lekker weer kind konden zijn. We gingen volleyballen, voetballen, footballen;), er was een midgetgolf baan en speeltoestellen! We hebben er ook lunch gehad, gumbo, crawfish en aligator!
Verder heb ik 2 dagen in een oude school geschilderd.

De show in DeRidder was waanzinnig. Het was bijna uitverkocht en de hele zaal was erg enthousiast. Er werd veel afgegild en we kregen meerdere staande ovaties! Dat geeft een ontzettende kick. Na de show hadden we 'Super Strike'. Ik zal even uitleggen wat dat inhoudt. Wij hebben onze eigen set, onze eigen show apparatuur. De dag van de show moeten we dus de set opbouwen en na de show moeten we alles weer afbreken en in de trucks brengen. Het afbreken van de set noemen we Strike. Super Strike houdt in dat we een record proberen te breken. Na de show in DeRidder gingen we dus proberen zo snel mogelijk de set op te ruimen. Ons oude record was 1 uur en 26 minuten en het Up With People record is 54 minuten. De tijd die we gehaald hebben was 58 minuten! Ontzettend goed dus:D! Het was mijn eerste keer dat ik ingedeeld was voor Strike, dus het was een geslaagde eerste keer!

Op de hostfamily dag zijn we met Miss Ida naar een stadje geweest. We zijn naar een reuze stoffen winkel geweest en ik wou alles kopen, maar wat moet ik er mee op reis! Daarna zijn we naar de bioscoop geweest. We hebben Duplicity gezien, met Julia Roberts. Het was een erg relaxed dagje uit.

Herenigd met de cast!!!

2009-03-19T09:33:00.000-07:00

Maandag 16 maart kwam de cast naar Bay St. Louis! Het was erg fijn om iedereen weer te zien! Deze week ben ik nog steeds een intern en mag ik me niet teveel bij de cast voegen. Ik moet me als een staflid gedragen en iedereen op de regeltjes wijzen en dat is best lastig! Eigenlijk wil ik nu wel weer gewoon deel van de cast zijn.

Ik ben best trots dat dit mijn stad is, dat ik geholpen heb met het organiseren, want iedereen heeft een geweldige tijd. Dinsdag gingen we het oude centrum bekijken en er waren een paar gebouwen waar een gids ons een korte tour gaf. ’s Avonds hadden we een Pot Luck op het strand. Dat is een feestje waarbij iedereen iets te eten meeneemt. Alle gastgezinnen waren uitgenodigd en we hadden een reuze groot kampvuur gemaakt. Een aantal mensen had een gitaar mee en er was trommel, dus het was een groot feest!

Gister zijn we naar een eiland gevaren met de hele cast. De tocht was iets langer dan een uur. Ik heb dolfijnen gezien die voor de boot sprongen! Het was een eiland dat het vaste land moet beschermen tegen de orkanen. Door het eiland is de schade op het vaste land minder, maar orkaan Katrina heeft in 2005 het hele eiland verwoest en het is in tweeën gesplitst! Wij gingen het eiland opruimen en we hadden ook een beetje tijd om te zonnen en te zwemmen.
’s Middags hadden we een teamwork workshop. We kregen in groepjes van 10 een stok die we op onze vingers moesten leggen. Iedereen moest de onderkant van de stok aanraken. De opdracht was om de stok naar de grond te krijgen terwijl iedereen de onderkant met twee vingers aanraakt. Het was ontzettend lastig! De eerste keer ging de stok bij iedereen omhoog! Iedereen gaf elkaar de schuld en riep NEE OMLAAG! Uiteindelijk, na goed overleggen en naar elkaars ideeën luisteren, kregen we de stok op de grond!

Vandaag is de groep verschillende dingen aan het doen. Er is een grote groep bezig met het helpen opknappen van huizen die getroffen zijn door de storm en een paar mensen zijn aan het werk in een dierenasiel. Er zijn veel dieren die na de storm zijn komen aanlopen. Helaas ben ik er niet bij, ik ben in ons bijeenkomst gebouw en heb nog wat internklusjes te doen.

Morgen en overmorgen hebben we onze show, dus dan zijn we de hele dag aan het oefenen. Ik niet, ik ben deze keer niet in de show omdat ik een advance intern ben, ik mag kijken.

Ik was helemaal vergeten jullie te vertellen dat ik een dagje naar New Orleans ben geweest! De eerste week in Bay St. Louis zijn we op onze vrije zaterdag naar New Orleans gegaan. We hebben vooral de French Quarter bekeken, we hebben koffie gedronken in het beroemde Café du Monde en verder hebben we een erg goede straatshow gezien! Het was de hele dag groot feest in alle cafés, overal was live muziek en het maakte niet uit dat het nog maar 1 uur ’s middags was overal werd veel gedronken. Helaas konden wij nergens naar binnen, want alles was voor 21 jaar en ouder! We hebben wel geluncht op een terrasje met live muziek!

Aan de bak!

2009-03-11T05:28:00.001-07:00

Ik ben alweer een dikke week bezig met mijn internship in Mississippi:D Het begon op een vroege maandagochtend. Die dag hoefden we gelukkig alleen maar met ideeën te komen. Luis en ik zijn dus de interns van het Advance Team. Onze taak is helpen met het organiseren van de trip van onze cast naar Bay St. Louis. We moeten gastgezinnen zoeken, maaltijden vinden voor de lunches, en nog veel meer. Luis en ik moeten het schema boekje maken voor alle cast members. Dat is altijd een soort wedstrijdje tussen de interns in andere steden. Iedereen wil het mooiste en coolste schema maken. Luis en ik hebben een muziek thema gekozen. We zijn hier immers in het zuiden, vlakbij New Orleans, waar de jazz is ontstaan. We hebben hoedjes en zonnebrillen gekocht en we gaan ons verkleden als de blues brothers als de cast komt!

Misschien is het wel even interessant om wat te vertellen over Bay St. Louis. In 2005 heeft orkaan hier ontzettend veel schade aangericht. Dit was Ground Zero van de orkaan. Bay St. Louis en omstreken was veel minder in het nieuws dan New Orleans, maar hier was het net zo erg, waarschijnlijk zelfs erger. Het is alweer bijna 4 jaar geleden, maar toch is het nog duidelijk zichtbaar. Aan de kust zijn nog veel verwoeste huizen en bomen te zien. Er is een kunstenaar in de buurt die kunstwerken maakt van verwoeste bomen. Er is hier 1 boom die het leven heeft gered van 3 mensen en daar heeft hij engelen in gesneden.
Veel mensen hebben het geld niet om hun huis opnieuw op te bouwen en wonen dus nog steeds in trailers en tijdelijk Staats huisjes of zelfs in hun auto. Dat alles maakt het iets lastiger om gastgezinnen en maaltijd donaties te vinden. Maar het maakt het een perfecte plaats om vrijwilligerswerk te doen.

De eerste dinsdag was er een grote vrijwilligers actie en iedereen kon helpen om de stad op te ruimen en mooier te maken. Luis en ik gingen meehelpen en we kregen de opdracht van onze staff om natuurlijk ook zoveel mogelijk contacten te zoeken en gastgezinnen. Na de opening zijn we op de burgemeester afgestapt! Hij was erg geïnteresseerd en hij gaf ons zijn mobiele nummer. Bovendien waren we uitgenodigd voor een City Meeting waar we 5 minuten over Up With People mochten praten.
Verder kwamen we in contact met een meisje die voor een radio station werkte. Ze vond ons verhaal erg interessant en vroeg of we even een kort live interview wilden doen op de radio. Dus ze gaf ons een telefoon en hup daar waren we op de radio!

De afgelopen week hebben we nog meer interviews gedaan. Op de radio en in de krant en aan het eind van deze week hebben we een tv interview!

Verder gaan we elke dag naar kantoor en voor een groot deel van de dag hangen we aan de telefoon. Luis en ik waren ook verantwoordelijk voor de Regional Learning dag. Dat is een dag dat de cast iets te zien krijgt van de omgeving. Wij vonden een Historische wandeling wel gepast. Dus we hebben contact opgenomen met het touristen bureau. In een ochtend was het helemaal voor elkaar. We hadden een rondleiding met gratis gids geregeld en we kregen 10 t-shirts om weg te geven aan de winnaars van de vragenlijst die we ook kregen.

Ik denk dat ik hier heel veel leer. Heel vaak doen we dingen die best even spannend zijn, vooral de eerste keer. Zoals een restaurant om een maaltijd donatie vragen! Of met de burgemeester praten.

Gisteravond was het volle maan en gingen we naar het strand 's avonds, want een groepje vrienden van ons gastgezin komt daar altijd met volle maan. Ze hadden een kampvuurtje en een vrouw was aan het buikdansen en haar man was op zijn zelfgemaakte instrumenten aan het spelen. Hij had een doedelzak an verschillende fluiten en trommels. Alles had hij zelf gemaakt en wij mochten erop spelen. Het was erg gezellig!

Over iets minder dan een week komt de groep en daar heb ik toch ook wel heel veel zin in. We zijn nog maar 2 maanden op reis met elkaar, maar ik mis de groep behoorlijk!

St. Augustine en Orlando

2009-03-03T19:47:00.000-08:00

Ik ben een beetje achter met mijn blog! St. Augustine en Orlando zijn alweer voorbij en ik ben inmiddels in Bay St. Louis Mississippi. Ik zal proberen om een beetje kort te vertellen wat er allemaal is gebeurd!

St. Augustine was een erg mooie stad, de oudste stad van Amerika! Dus we hebben natuurlijk de stad bekeken. We hebben een trolly tour gedaan door de stad. We hadden een gids als chauffeur die ons alles vertelde over de geschiedenis en de oude gebouwen. Daarna zijn we naar een museum geweest, ‘Ripley’s believe it or not’ museum. Dat was een erg gek en grappig museum. Met allerlei gekke feitjes en optisch bedrog. We gingen voor de lunch naar de universiteit. Dat gebouw was ook erg oud en prachtig. Het was vroeger een luxe hotel en het leek op een kasteel of een groot landgoed. Na een uitgebreide lunch in hun kantine hadden we buiten een culture fair. Alle landen uit onze groep hadden een tafel met spullen van hun land of muziek. Zo konden de studenten langskomen en van alles vragen over onze landen.

Mijn gastgezin was trouwens erg fijn. Een vader en een moeder en de kinderen waren al uit huis. Ik had 3 roommates, Katja uit Denemarken, Lilian uit Zwitserland en Hannah uit de VS. Het was erg gezellig. Ze hadden een geweldige kat, erg lief, maar ik heb nooit zo’n gigantisch dikke kat gezien!

Een van de dagen hebben we een teamwork spel gedaan waarbij we iets moesten uitvinden dat ons ei zou beschermen als de staf het van hoog zou laten vallen. We kregen wat spullen, plakband en plastic bekers en een ballon etc. Ieder team moest een plan maken en gedetailleerd op papier zetten. Daarna kregen we tot onze schrik het plan van een andere groep en dat plan moesten we uitvoeren. Daarna werden alle eieren van de truck gegooid en gingen we kijken welke eieren heel bleven. Na de opdracht kregen we een presentatie te horen over teamwork.

We hadden op donderdag een show in een groot amfitheater, er konden zo’n 3000 mensen in. Het was een erg leuke show! Helaas niet uitverkocht, maar dat hadden we ook niet verwacht!

Vrijdagochtend zijn we naar een doven en blinden school geweest. Eerst hebben we spelletjes met ze gespeeld en daarna ging een groep dove kinderen voor ons dansen. Het was geweldig om te zien! Ze waren aan het playbacken en in gebarentaal legden ze de songtekst uit. Erg knap want ze konden natuurlijk de muziek niet horen, en toch was de timing perfect. We hebben ook lunch met ze gehad en ik heb een erg interessant gesprek gehad met een jongen die kon liplezen! Dat was natuurlijk erg handig. Twee vrienden van hem konden niet liplezen of praten dus hij was onze tolk. Ik heb de gebaren geleerd om te zeggen: ‘Hallo mijn naam is Rixt en ik kom uit Nederland, leuk je te ontmoeten.’ Na de lunch deed een klein deel van onze groep een stuk van onze show voor de hele school. Ze vonden het geweldig!

’s Middags vertrokken we naar Orlando, de stad van Disney World! We zouden er alleen maar voor het weekend blijven. Zaterdag hadden we een show in een middelbare school. De show was geweldig, een van onze beste optredens tot nu toe. Mijn gastgezin was een ouder echtpaar. Ik was daar alleen en dat vond ik eerst wel even lastig, maar ik merkte dat het eigenlijk ook wel fijn was! Want ze waren ontzettend vriendelijk en geïnteresseerd in mij. Bovendien had ik een tweepersoonsbed voor mezelf en een badkamer en wat meer tijd alleen. Dat was best een fijne afwisseling.

Zondag hadden we een vrije dag met het gastgezin. Mijn gastvader daar werkte in een van de hotels in Disney World. Dus ik kreeg een tour door het hotel en een ‘all you can eat meal’ in het restaurant daar. En daarna zijn we nog snel even voor 2 uurtjes het park in geweest! Het waren erg lieve mensen en hun dochter had 15 jaar geleden met Up with People gereisd.

Zondag aan het eind van de middag moest ik op het busstation zijn. Het was tijd voor mijn internship als Advance Worker. Luis uit Mexico en ik vertrokken vanaf Orlando met de bus richting Biloxi Mississippi. Het was een busrit van zo’n 12,5 uur. Het was een hele ervaring! Om 12 uur ’s nachts werden we wakker geroepen en moesten we de bus verlaten, want ze gingen de bus schoonmaken! Dus wij moesten maar even een uurtje op een duister busstationnetje in Tallahassee rondhangen. We moesten overstappen in Mobile Alabama om kwart over 4, dus we hadden onze wekker gezet. Toen ik op een gegeven moment wakker werd schrok ik me dood, want mijn horloge zei 5 uur. Luis zei dat hij ook was geschrokken, maar dat hij een bord had gezien met Mobile. Dus we hadden onze stop niet gemist. Maar het betekende wel dat we onze overstap van kwart voor 5 hadden gemist. We waren een beetje in paniek, maar toen we om bijna precies kwart over 5 aankwamen begon het ons te dagen. En inderdaad er was gewoon een uur tijdsverschil! Wij dachten dat het pas in Mississippi zou veranderen, maar nee dus. Gelukkig ging alles dus volgens plan en kwamen we netjes om 6 uur ’s ochtends aan in Biloxi waar we werden opgehaald door ons staflid. We kregen eieren en patat als ontbijt en daarna gingen we naar kantoor. Nope, niet naar bed!

Ik zal jullie snel wat meer vertellen over Bay St. Louis, want er is genoeg te vetellen. Maar dat wordt nu een te lang verhaal.

Vuilnisweek!

2009-02-22T16:01:00.000-08:00

Afgelopen week was het vuilnis week! We kregen allemaal een eigen vuilniszak en de opdracht alles daarin te stoppen. We moesten al ons afval bewaren (behalve lichaamsafval). Ik vond het wel een grappige en uitdagende opdracht. Iedereen bedacht allerlei trucjes om zo min mogelijk afval te produceren en sommigen stopten hun afval stiekem in een ander zijn vuilniszak. Persoonlijk heb de hele week alles opgegeten wat ik voorgeschoteld kreeg, niets liet ik liggen, want dan zou het in de vuilniszak moeten. Ik heb geen appels en bananen gegeten, want dat gaat stinken!Ons gastgezin vond het gelukkig goed. Maar nadat de hond Kady’s vuilniszak had aangevallen moesten we ons afval wel in de garage houden.

Verder zijn we deze week ook naar basisscholen geweest om les te geven over recyclen. In groepjes van twee of drie gingen we de klassen in en gaven een les van 45 minuten. Het was ontzettend leuk om te doen. We gingen met ze discussiëren over recyclen en we deden een aantal spelletjes. In de laatste klas waren we zo populair dat een aantal kinderen om onze handtekening vroeg!

Vrijdag en zaterdag gaven we een gratis show op een erg mooie locatie. Het was buiten en er stonden palmbomen om het podium heen. Een showdag is eigenlijk altijd ongeveer hetzelfde. ’s Ochtends zetten we het podium op en ’s middags oefenen we de hele show. Dan gaan we eten en dan is het al weer bijna showtime!Het was ontzettend leuk om buiten op te treden, maar het maakt de technische dingen wel moeilijker. De microfoons vielen veel vaker even uit en een gitaar raakte ontstemd. Het publiek had dat allemaal niet in de gaten en vonden het geweldig. Veel mensen kwamen zaterdag weer en met meer! Zaterdagochtend gingen we al ons afval bekijken en recyclen en de afvalweek bespreken. Het was interessant om te horen wat iedereen had bedacht om zo min mogelijk afval te maken.

Na de show ruimen we altijd alles op en breken we het podium af. Gister, nadat alles klaar was, hadden twee stafleden een verassing. Ze gaven ons een kleine vuurshow. Ze gingen vuur spuwen en eten, en over vuur lopen. Het was erg cool om te zien!

Vandaag waren we vrij. We zijn uit geweest voor het ontbijt en dat was heerlijk. Het restaurant was direct aan zee. Daarna zijn we naar ‘Butterfly world’ geweest. Dat was ontzettend mooi! Er waren ontzettend veel prachtige vlinders en vogels en planten. Ik heb vogels gevoerd en er landde eentje op mijn hoofd! Ze hadden ook reusachtige spinnen, maar die zaten gelukkig (meestal) achter glas.

Morgen is het weer tijd voor afscheid, want we gaan naar de volgende stad. Ons reisschema is trouwens best wel veranderd sinds het schema dat op mijn blog staat. Het nieuwe schema, dat steeds aangepast wordt, staat op http://www.uwpontour.com/. Daar staan ook meerdere blogs van mijn castmembers en er wordt een algemeen dagboek bijgehouden.

Tot in St. Augustine Florida!

Welcome to Miami!!!

2009-02-17T19:59:00.000-08:00

Eerst wil ik jullie even bedanken voor al jullie mailtjes en reacties! Erg leuk om steeds van jullie te horen!

Greeley is alweer voorbij, de sneeuw is verdwenen en een heerlijke warme zon is ervoor in de plaats gekomen. Voor het eerst in 5 weken zie ik weer groen gras in plaats van geel!Ik ben in Miami!

Ik zal nog even vertellen over de laatste avond in Greeley, de showavond op donderdag 12 februari. Het theater waar we hebben opgetreden was prachtig! Het had 3 verdiepingen voor het publiek.Voor elke show begint hebben we Greenroom. Dat heet zo omdat de acteurs en sterren daar vroeger betaald werden (met groen geld). Wij krijgen geen geld, voor ons is het een moment om onszelf op te peppen. We spelen gekke spelletjes en wisselen energie uit. Daarna begint de show!Voor mijn gevoel was het in een oogwenk voorbij, ook al duurt de show 2 uur. Deze keer was ik vooral achtergrondzangeres, en dat is ontzettend leuk! Na de show namen we afscheid van onze gastgezinnen en daarna was het tijd om onze spullen in de vrachtwagens te laden. De andere kostuum assistentes en ik kregen de taak om alle kostuums te checken. Alles moet op een bepaalde manier op een bepaalde plek in de koffers hangen. Om 12 uur ’s avonds zou een bus ons ophalen en de helft van ons naar het vliegveld in Denver brengen. De andere helft zou pas 4 dagen later komen. De bus was helaas 2 uur te laat, dus lagen er overal in de gang mensen op een hoopje te slapen. Rond 4 uur kwamen we aan op het vliegveld. We waren verdeeld over meerder vluchten en mijn vlucht vloog pas om 11 uur! Dus ik had nog zo’n 7 uur om te wachten en een beetje te slapen. Het vliegtuig kwam uiteindelijk rond 12 uur. Van Denver vlogen we naar Atlanta en van Atlanta naar Ft Lauderdale, dat ligt in de buurt van Miami. Vanaf Ft Lauderdale reden we in busjes naar North Miami waar onze accommodatie is. Om half 9 kwamen de gastgezinnen ons ophalen. Ik heb een geweldig fijn gastgezin, alleen wonen ze anderhalf uur van onze accommodatie. Dus ik reis elke dag heen en weer. Mijn roommate is Kady, ze is de muziek coördinator. Onze gastouders heten Laura en Eric en ze hebben een zoon van 16, Zach. Bovendien hebben ze een schattig worsthondje en een zwembad!

Zaterdag en zondag waren we vrij en dat komt vrij weinig voor. Toch ging ik zaterdagochtend eerst nog even met een klein groepje wat vrijwilligerswerk doen. Dinsdag zouden we een huis gaan verven en het huis moest eerst schoon zijn en de eerste laag verf moest erop.
’s Avonds gingen we met ons gezin naar een Japans restaurant en ik heb sushi geproefd en met stokjes gegeten! Daarna hebben we door een winkelstraat gewandeld, waar ik 3 Rolls Royce zag en nog veel meer dure auto’s en met botox gevulde gezichten.

Zondagochtend zijn we naar het strand geweest! Ik heb heerlijk in de oceaan gezwommen en ik heb een echte kwal gezien op het strand. ’s Avonds zijn we naar vrienden van ons gastgezin geweest voor een barbecue. Het was heel erg gezellig! Er waren wat vrienden van Zach en met hun hebben we Twister gespeeld en een soort hints. Verder heeft Kady het haar van een de jongens geknipt.

Gister kwam de rest van de groep aan in Miami, zij waren nog een paar dagen in Greeley gebleven. Met een politie escort kwamen ze aan! :D We hebben elkaar begroet met gekke dansjes en toneelstukjes. Onder andere natuurlijk de Welcome to Miami song!

Vandaag was een heerlijke dag! Eerst gingen we met zijn allen het huis opknappen en de tuin, het resultaat was erg mooi. Oh een vies detail van de dag, een van de jongens heeft voor iets van 30 dollar een gigantische levende larve opgegeten! Die hadden ze in de tuin gevonden.
Na al ons harde werk gingen we naar een park met een strand. Daar hebben we ons de rest van de middag vermaakt. Het was iets minder warm en een beetje bewolkt, maar toch kreeg meer dan de helft van de groep de kans om flink te verbranden. Heerlijke luie middag!

Verder wou ik alleen nog even vertellen dat ik volgende week de groep tijdelijk ga verlaten. Ik ben namelijk gekozen om ‘advanced work’ te gaan doen ergens in Mississippi. Dat betekend dat ik twee weken voor de groep uitreis en dat ik help met het organiseren van de stad. Onder andere gastgezinnen zoeken, en maaltijden en een theater om op te treden. Het betekend natuurlijk wel dat ik twee steden in Florida mis met de groep, maar het lijkt me ontzettend leuk en leerzaam. Ik heb er zin in!

Op naar Miami

2009-02-10T21:53:00.000-08:00

Greeley is al weer bijna voorbij! De tijd gaat zo snel! Morgen is de laatste dag in Greeley en het is ook onze showdag. Het wordt een erg lange dag, want na de show, rond 12 uur, gaan we naar het vliegveld waar we meerdere uren moeten rondhangen tot onze vlucht ‘s ochtend vertrekt. Het is de grote dag, want het is onze eerste echte show voor betalend publiek.

Vandaag gingen we de vrachtwagens uitladen en het podium opzetten en ’s middags deden we nog wat workshops in performing. Vanavond hadden we een generale repetitie.

(Terwijl ik dit typ eet ik een homemade brownie en vanille ijs:D love my superhostmom!!!)

Misschien vinden jullie het leuk om te horen wat ik zoal in Greeley heb gedaan. De laatste keer dat ik wat op mijn blog schreef vertelde ik dat we vrijwilligers werk gingen doen met kinderen. Het was ontzettend leuk. De kinderen hebben ontzettend veel lol gehad en wij ook! We hebben met ze geknutseld, spelletjes gedaan, we hebben hun gezichten beschilderd en nog veel meer. De volgende dag deden we nog meer vrijwilligerswerk. We hebben hun gymschaal geschilderd. Een frisse witte kleur en hun motto Be Great, hebben we in allerlei talen op de muren geschilderd. Daarna hadden we nog wat tijd over, dus hebben we hun honkbalveld opgeknapt. We hebben al meerdere keren de krant gehaald en de radio.

Zaterdagavond kwam er een echte cowboy bij onze familie op bezoek. Hij heeft cowboy liedjes voor ons gezongen en op zijn gitaar gespeeld! Het was een erg gezellige avond!Zondag waren we vrij dus toen zijn we de bergen in geweest. Het was prachtig daar en er zijn hier zoveel eekhoorntjes!

Maandag zijn we naar een theefabriek geweest! We mochten al hun smaken uitproberen en ze lieten ons de fabriek zien en hoe alles gemaakt werd. Met de lunch gingen we naar een soort wegrestaurantje en daar was ook een klein souvenirwinkeltje. Met de jongens uit Ethiopië heb ik daar de grootste lol gehad! We hebben alle cowboyhoeden en zonnebrillen geprobeerd!
Verder hebben we ook nog een communicatie workshop gedaan. Ze vertelden ons een verhaal over slechte mensen en we moesten alle karakters op een rij zetten van slechts naar minst slecht. Daar kwam een behoorlijke discussie uit voort, omdat iedereen andere normen en waarden heeft en iedereen neemt zijn of haar ervaringen mee in de beoordeling. Het was heel interessant. De staf ging ons daarna ook nog interviewen om ons voor te bereiden op de media. Blijkbaar zijn we bijvoorbeeld in Mexico grote sterren en zal men ons om handtekeningen vragen!

Nu ga ik lekker slapen want morgen wordt een erg lange dag! Ik zal later wat foto’s toevoegen!

Tot in Miami!

Greeley

2009-02-06T07:26:00.000-08:00

Vandaag vertrekken we uit Denver. Ik zit inmiddels in de bus naar Greeley Colorado. Dat is maar anderhalf uur rijden, dus we blijven nog even in de buurt. Toch moest ik afscheid nemen van mijn gastgezin en dat vond ik wel even moeilijk. Een maand is zo snel voorbij gegaan! Wie weet zie ik ze nooit meer, wie weet zie ik ze in juni als we voor een dagje terug gaan naar Denver om vanaf daar naar huis te vliegen.

Gisteravond was onze eerste show! Het was eigenlijk een repetitie met publiek, maar toch was het heel erg spannend voor ons. Alle gastgezinnen kwamen kijken en mijn gastgrootouders waren er ook. Uiteindelijk heb ik heel veel plezier gehad in het optreden. Het ging allemaal prima en alle ouders waren reuze trots! Volgende week hebben we onze eerste echte show met betalend publiek. Heel misschien mag ik dan een kleine solo zingen, maar ik moet nog even goed oefenen. Deze show in Greeley volgende week wordt op dvd opgenomen, dus die kunnen jullie ooit een keer komen kijken als ik weer thuis ben. Ik ben trouwens gekozen als Kostuum Assistent! Dus ik ga mij bezig houden met werk achter de schermen. Samen met de rest van het showteam ben ik de komende 6 weken verantwoordelijk voor alle kostuums en in elke stad creëren we de kleedkamer.

Nu ik toch even tijd heb kan ik misschien wat meer vertellen over onze bezigheden behalve de show, want het draait niet allemaal om de show. De laatste maand wel heel veel omdat het de ‘staging’ maand was. We moesten in de afgelopen maand een professionele show leren met veel dans en zang, dus dat neemt veel tijd in beslag. Behalve de show is er ook een educatief programma in Up with People. Een aantal keer per week worden er presentaties gegeven en zijn we bezig met allerlei onderwerpen. Zo hebben we het gehad over Cultuur Schok. We hebben bijvoorbeeld een spel gedaan dat wel even leuk is om uit te leggen.We werden verdeeld over 13 tafels en er werd ons verteld dat we een spel gingen doen. Op elke tafel lag een kaartspel en we kregen de spelregels die we 5 minuten mochten bekijken. Daarna werden de regels weggehaald en mochten we niet meer praten. Na een tijdje te hebben gespeeld werd er muziek gedraaid en moest degene die de meeste rondes had gewonnen een tafel dichter naar tafel 1 verplaatsen. De verliezer moest een tafel dichter naar 13 verplaatsen. Daarna ging het spel verder. De eerste keer dat we moesten verplaatsen was ik de winnaar en ik kwam aan een nieuwe tafel. We gingen direct verder met spelen, maar ik kwam al snel tot de ontdekking dat ze het anders speelden. Ik dacht dat ze een regel gemist hadden en probeerde met grootse gebaren uit te leggen dat een Aas de laagste kaart was. Ze keken me raar aan en negeerden mij, het spel ging verder . Even raakte ik in paniek en snapte niet waarom ze niet wilden luisteren en toen dacht ik naja dan speel ik het wel met hun mee. Langzamerhand begon het mij te dagen dat dit de bedoeling was, Elke tafel had regels die net een beetje anders waren. Na een uur spelen gingen we in een kring zitten en reflecteren. Mensen mochten hun ervaringen delen, en het bleek dat er aardig wat mensen waren die behoorlijk boos waren geworden, met kaarten gingen gooien enzo. Na heel veel grappige verhalen vroeg de staf aan ons of we ook dingen konden bedenken in het alledaagse leven die hiermee te maken hadden. Zo kregen we het over cultuur verschillen en dat elke cultuur haar eigen spelregels heeft die je soms niet begrijpt. Zo was er een meisje uit China die vertelde dat jongens en meisjes in China niet zomaar knuffelen, als ze een jongen zou knuffelen was het haar vriend. Dus, zei ze, ik heb heel veel vriendjes in deze groep, want men knuffelt veel.

Inmiddels is vrijdag en ik heb een nieuw gastgezin. Het is grappig want onze gastmoeder, Sara, is 24 en een van mijn 3 roommates is 26. Mijn roommates zijn, Hannah USA, Jessica USA en Tove Zweden. Het was in Greeley lastig om genoeg gastgezinnen te vinden. Vandaar dat we een twijfelaar, de bank en een luchtbed delen met zn vieren, maar het gaat allemaal prima. Ook als is het luchtbed lek! Onze jonge moeder heeft 2 kinderen en is 7 maanden zwanger van de 3e. Onze gastvader heet Josh, hij is 32. Ze zijn allebei erg aardig. Sara is dol op koken, ze was gister de hele avond bezig met koken en vanochtend was ze vanaf half 7 bezig met het ontbijt. Dus we krijgen meer dan genoeg te eten!

Vandaag gaan we vrijwilligerswerk doen met kinderen. We gaan spelletjes met ze doen en we gaan ze liedjes enzo uit onze culturen leren.

Happy Superbowl!!!

2009-02-03T21:11:00.000-08:00

Afgelopen zondag was de superbowl en dat werd uitgebreid gevierd! Ons gastgezin had een superbowl feestje georganiseerd. Er waren zo’n 30 mensen met heel veel kleine kinderen. Bijna iedereen die er was had vroeger met Up with People gereisd. Dus er werden allerlei verhalen uitgewisseld.

Het was een ontzettend gezellig feestje. Er was eten in overvloed, want iedereen bracht iets mee. De mannen waren buiten druk bezig met hamburgers en hotdogs bakken. (Ik heb nog nooit zulke lekkere hotdogs gehad!) En Andy en Joey kwamen ook, met hun gastgezin.

Een aardige meneer, die mij een “Happy Superbowl!” toewenste, nam de tijd om de spelregels aan Joey en mij uit te leggen, want het was onze eerste superbowl! Nadat ik het spel snapte vond ik het best interessant. Het was een hele spannende wedstrijd, de teams waren aan elkaar gewaagd. Het leukste vond ik dat niet iedereen op het feestje voor hetzelfde team was, dus er werd altijd gejuicht! Het was wel apart dat een wedstrijd eigenlijk maar 4 keer 15 minuten duurt en dat ze er toch zo’n 4 uur van kunnen maken!
Tijdens de rust gaf Bruce Springsteen een korte show. Veel mensen kijken de superbowl alleen maar voor de 'halftime show' en de reclames. In de reclames wordt namelijk extra veel geld gestoken en ze zijn vaak erg grappig.

Zondag was de laatste vrije dag met ons gastgezin, want donderdag vertrekken we naar Greeley. We hebben nog even een leuke foto van ons allemaal gemaakt!

Jarig!!!

2009-01-30T20:39:00.000-08:00

Zaterdag 24 januari was ik jarig! Toevallig hadden we het hele weekend vrij, terwijl we normaal alleen zondag vrij hebben. We gingen zaterdagmiddag met het hele gezin de bergen in, het was een rit van 2 uur. Ik vond het best een beetje eng. De weg lag vol met sneeuw en we gingen maar hoger en hoger de bergen in. Het uitzicht was wel prachtig! Het plaatsje waar we heen gingen ligt zo'n 3 kilometer boven zeeniveau. Dus het weer was er ontzettend anders. Er lag heel erg veel sneeuw!

We hebben uiteindelijk niet meer gezwommen want we kwamen pas rond 5 uur aan in ons appartement. Joey en Andy kwamen op bezoek met hun gastgezin. We hebben pizza besteld voor ons twaalven, het was super gezellig! Terwijl ik aan tafel op het toetje zat te wachten, hoorde ik achter mij gestommel in de keuken. Ze waren bezig met een verrassing, en ik mocht niet omkijken. Dat was nog best lastig, want op een gegeven moment begon het ontzettend te stinken. Uiteindelijk brachten ze al zingend een heerlijke chocoladetaart met kaarsjes naar de tafel:D (De stank kwam van keukenpapier dat ze per ongeluk in de fik hadden gestoken terwijl ze met de kaarsjes worstelden)

Nadat het bezoek weg was en de jongens naar bed waren, hebben Ada, Kent, Jennifer en ik Mamma Mia gekeken!:D

De volgende dag gingen we dus skiën! Ik kwam er al snel achter dat vooral het lopen in de skilaarzen ontzettend moeilijk en vermoeiend was! Voor Andy en mij was het de eerste keer, dus we gingen samen naar de kinderheuvel. Dat was hartstikke leuk, Ada had ons eerst even uitgelegd hoe het moest. Jennifer zag ons bezig en ze zei dat we ook best een groene heuvel konden uitkiezen, dat zijn de makkelijkste heuvels. Ze zei dat die ongeveer even steil zijn, alleen langer en met bochten. Dus Andy en ik in de lift, dat was al ontzettend eng, want je kon er zo uitvallen! Maargoed we kwamen boven aan en we begonnen aan een groene heuvel. We hadden ontzettend veel lol, tot het eind in zicht kwam! Want het bleek ontzettend steil te zijn! We waren allebei een beetje bang, maar ik zei dapper: Ik ga wel eerst! Dus daar ging ik, met hoge snelheid zoefde ik naar beneden. en toen..... maakte ik een harde smak met mn gezicht in de sneeuw en mijn ski's achter mij in de lucht. Dat deed pijn! Doordat de laarzen heel strak zitten en mijn been de andere kant op wou verstrekte ik denk ik mijn kuit. Maar gelukkig niets ernstigs. Op dat moment wou Andy dus helemaal niet meer naar beneden. En ik zat daar midden op de heuvel te bedenken hoe ik ooit heelhuids beneden kon komen. Uiteindelijk, nadat we allebei 3 keer gevallen waren, kwamen we beneden aan. Allebei hadden we ons rechter been bezeerd en liepen we hinkend naar het restaurant. Daar hebben we uitgebreid geluncht en toen was het tijd om naar huis te gaan.

Het was een ontzetten leuk verjaardagsweekend!

Alweer een weekje om!

2009-01-23T20:48:00.000-08:00

Vandaag heb ik in het Arabisch gezongen! Het was een popsong uit Marokko, Heya Gat Alaya. (Op youtube is een filmpje te vinden van de choreografie voor dit lied in onze show) Ontzettend leuk om te doen, maar het zal moeilijk worden om de tekst te onthouden, want ik heb geen idee wat de woorden betekenen! Ik ben in de microfoongroep ingedeeld, dat zijn de achtergrond zangeressen voor de show. We moeten alle nummer dus heel goed kennen. Vanochtend moesten we eigenlijk weer 3 uur dansen maar na een uur mocht ons groepje weg, omdat we moesten zingen! Gelukkig, want ik ben nog niet echt gewend aan al dat sporten! Ik heb nog steeds elke dag spierpijn.
Vanmiddag hadden we een soort speurtocht door de stad. We moesten allerlei dingen verzamelen en vragen beantwoorden. Het was ontzettend grappig! We moesten met voorwerpen op de foto, zoals een roltrap, en met een bewaker. Dat laatste was nog best een uitdaging, want de meeste bewakers wilden of mochten dat niet.

Woensdagavond hadden we Culture Jam. Dat was een kleine show voor onze cast en de gastgezinnen. Ongeveer elk land uit onze cast had een stukje voorbereid over onze culturen. De andere Nederlandse meiden en ik hebben Per Spoor van Guus Meeuwis gedanst en gezongen. We waren gekleed in de Nederlandse kleuren. Het was een succes, de zaal lag in een deuk! Verder waren er nog veel meer nationale liedjes en gedichten en toneelstukjes. Het was een geweldig leuke avond!

En nu… heb ik een heel weekend vrij! Morgenmiddag, op mijn verjaardag, ga ik met mijn gastgezin naar de Rocky Mountains, daar blijven we ’s nachts in een cottage, met zwembad en jacuzzi! en we gaan skiën!

Martin Luther King’s Day!

2009-01-21T20:35:00.000-08:00

Maandag was een feestdag in de US, Martin Luther King day. In Denver was een ‘Marade’ georganiseerd. Dat is een kruising tussen een ‘parade’ en een’ march’. Wij hebben meegelopen in die Marade. Er waren naar schatting zo’n 45.000 mensen aanwezig, dus het was een ontzettend mooie ervaring. Omdat de inauguratie van Obama de dag erna zou zijn, was het een extra speciale dag. Er waren speeches en een paar zang optredens, maar omdat het zo druk was kon ik er niet zoveel van volgen. Maar er was genoeg te zien, want heel veel mensen hadden borden met kreten en Martin Luther King of Obama voorwerpen. Na de speeches begonnen we met lopen. We hebben de hele stad door gelopen. Er was vanalles te zien en overal was muziek. De mensen waren allemaal heel vriendelijk. We kregen warme chocolademelk en veel mensen maakten even een praatje met ons. Ik heb heel wat typisch Amerikaanse dingen gezien, zoals de gele schoolbussen, de jongens van highschool met hun sport jasjes aan en meer van dat soort dingen. Ik vind het heel grappig dat veel dingen hier echt zo zijn als in de film!
Na de lunch hadden we een normaal programma. Ook al hadden we een heel eind gelopen, we moesten toch nog weer 2 uur dansen en push-ups doen! Ik leef heel gezond hier, want ik eet 10 keer zoveel fruit (niet overdreven!) en ik heb nog nooit zoveel gesport!

Eerste week

2009-01-18T16:02:00.000-08:00

Vandaag is het zondag en heb ik een vrije dag, dus heb ik tijd om even op mijn blog te schrijven. De eerste week is omgevlogen!

Vorige week zondag gaf de staf een kleine show om ons enthousiast te krijgen. Dat was heel leuk om te zien. Onze gastgezinnen waren er ook bij om te kijken. We hebben 22 landen in onze cast. Waaronder 3 mensen uit Ethiopië, 1 uit Israël en 2 uit China. Het is voor Up with People begrippen een kleine cast. Ik geloof dat we 67 castmembers hebben.De volgende dag, maandag, begon het echte programma. We kwamen 2,5 uur te laat aan in downtown Denver, want er was die nacht een dik pak sneeuw gevallen. Ohja, mijn gastgezin woont in een plaatsje genaamd Broomfield. Normaal gesproken moeten we 25 minuten met de bus, dan 5 minuten in een shuttlebus en dan nog een stukje lopen voordat we bij het gebouw zijn in downtown Denver, waar we elke dag heen moeten. Daarom moeten mijn roommate, Ada, en ik elke ochtend om 6 uur opstaan. Die maandag hebben deden we wat spelletjes om elkaar te leren kennen. Dinsdag hadden we een soort audities. We hadden verschillende modules, zoals zingen en dansen. Op die manier konden ze zien wat ons niveau is.

Woensdag begon het normale programma, een voorbeeld van onze dagindeling is:

8:30 morning meeting

9:00 Experiential learning (presentatie)

10:30 Break

10:45 Full Cast Movement (dansen)

12:15 Lunch (warm eten)

1:15 Defining Culture (presentatie)

3:00 Break

3:15 Full Cast Movement (dansen)

5:15 Wrap up ( de dag afsluiten )

5:30 Vrij!

’s Avonds iets voor 7 uur komen we thuis en dan is het etenstijd. Zo gaan de dagen wel snel om. Donderdag, vrijdag en zaterdag waren ook ongeveer zo ingedeeld. We hebben ook veel Full Cast Vocals, dat betekend zingen. Het klinkt heel mooi als we met de hele groep zingen.
Vrijdagavond hadden we een potluck, dat is een Amerikaans begrip denk ik. Het betekend een etensfeestje waarbij iedereen wat te eten meeneemt. Er waren heel veel mensen, want de gastgezinnen kwamen ook. Ik heb heerlijk gegeten en genoten van de karaoke!
Ik ben zonet naar de Rocky Mountains geweest met Ada, Jennifer, Kent en Cameron. Het was daar prachtig! We hebben een heel ver omhoog gewandeld, maar de top hebben we niet bereikt, want uiteindelijk moest je echt klimmen. Toen we weer beneden kwamen, hebben we ijs gegeten bij Hägen-daz in een plaatsje onder aan de bergen.

Vanavond gaan we bij vrienden van Kent en Jennifer eten, zij hosten Andy en Joey. (Andrea en Josephine)

Aankomst en eerste dag

2009-01-11T13:30:00.000-08:00

Daar ben ik dan, In Colorado! Het is hier prachtig!

Vrijdagochtend om 11 uur Nederlandse tijd vloog ik met 3 Nederlandse meiden, Paquita, Lotte en Aafke, naar Amerika. Even zwaaien nog naar onze families en dan door de douane. Dat was wel een beetje raar, want het kon bij mij nog niet echt doordringen dat ik ze echt een half jaar niet zie! We vlogen eerst van Schiphol naar Chicago, dat was een vlucht van iets van 9 uur. We hadden kunnen regelen dat we naast elkaar zaten, dus dat was gezellig. Zo konden we elkaar vast wat beter leren kennen. In Chicago hadden we 2,5 uur om over te stappen en dat hadden we ook wel nodig. Vanaf Chicago vlogen we naar Denver, dat was nog eens 2 uurtjes vliegen. Om 1 uur ’s nachts Nederlandse tijd kwamen we aan. Het was daar nog maar 5 uur ’s middags! Er stonden mensen van Up with People op ons te wachten en die hielpen ons met de bagage. Daarna hebben we nog een tijdje op het vliegveld rondgehangen, want we moesten wachten op een paar anderen. Toen iedereen er was gingen we met een bus naar een zaaltje in Denver, daar was de rest van onze cast. We kregen kaartjes met de gegevens van onze gastgezinnen en er stond ook een ‘hostcode’ op. Dat is een code om je gastgezin te herkennen. Bij mij was de hostcode T-rex en dat bracht me bij een heel lief jongetje met een dinosaurus speeltje in zijn handen. Ik heb een ontzetten fijn gastgezin, Kent en Jennifer zijn voor de komende maand mijn gastouders. Ze hebben 2 ontzettend schattige zoontjes, Justin van 6 en Cameron van 3. Mijn roommate is ook heel gezellig, ze heet Ada en ze komt uit Canada. Bij hun thuis aangekomen hebben we nog eventjes gekletst en vers fruit gegeten! Ze eten elke avond voor het slapen gaan nog even fruit en dan niet een appeltjes ofzo, maar verse ananas, frambozen, druiven, blauwe bessen etc. Heerlijke gewoonte!Rond 10 uur gingen we naar bed, Nederlandse tijd was het 6 uur dus ik was behoorlijk uitgeput.

Zaterdag waren we vrij, zodat we lekker konden uitslapen na zo’n lange reis en ook om onze gastgezinnen te leren kennen. Dat uitslapen lukte nog niet echt, ik werd al om 8 uur wakker. Het ontbijt was even wennen, want in Amerika eten ze niet echt gewoon brood, dus ik heb voor het eerst cheerios gegeten en een restje vers fruit van de vorige avond. Kent en Jennifer hadden een leuke dag voor ons in gedachten. Het was de eerste dag van de jaarlijkse rodeo. Dus na de lunch gingen we daar heen. Vrienden van Kent en Jennifer zijn ook gastgezin en zij gingen ook mee. Andy (Andrea) uit Mexico en Josephine uit Duitsland waren bij hun te gast. De rodeo begon heel apart, typisch Amerikaans. De presentator begon te preken over hoe geweldig Amerika is en dat de mensen blij moesten zijn dat ze niet ergens anders geboren waren. Daarna moest iedereen opstaan en gingen ze het volkslied zingen! Het was wel grappig om mee te maken. Kent vertelde ons wel dat hij het ook belachelijk vindt en dat lang niet iedereen zo overdreven is. De rodeo begon met wilde paarden. De bedoeling daarbij is dat de deelnemers 8 seconden op het paard blijven zitten, anders zouden ze geen punten krijgen. Het was echt zoals je wel op tv ziet. Daarna was er stier worstelen. Dat betekend dat er een klein stiertje wordt losgelaten en een cowboy op een paard moet hem proberen te vangen met zijn lasso en daarna van zijn paard op het stiertje springen en het dier op de grond gooien en 3 poten aan elkaar binden. Dat vond ik wel een beetje zielig, want soms vlogen die stiertjes echt over de kop. Aan het eind was er hetzelfde als de wilde paarden, maar dan met stieren! ’s Avonds hebben we Kungfu Panda gekeken met het hele gezin. Daarna waren Ada en ik eigenlijk al wel weer moe, ook al was het nog maar 9 uur.
Denver is trouwens bekend als de ‘mile high city’, dat betekent dat we een mile (1609 meter) boven zeeniveau zitten, en dat heeft zijn bijwerkingen. We moeten ontzettend veel water drinken anders krijg je hoofdpijn en droog je uit. Dus ik drink de hele dag door!

Zondagmiddag begint ons programma en zien we de cast weer. Ik heb er heel veel zin in, want ik heb gehoord dat de staf dan een mini show voor ons gaat opvoeren om een indruk te krijgen van wat we gaan doen.

Anderhalve maand!

2008-11-22T05:47:00.000-08:00

Ongeveer anderhalf jaar geleden heb ik besloten om een half jaar met de organisatie Up with People te gaan reizen. Over anderhalve maand ga ik dat ook daadwerkelijk doen! Op deze blog zal ik proberen jullie op de hoogte te houden van wat ik allemaal uitspook.

Een tijdje geleden hadden we een meeting in Utrecht daar heb ik vast 5 andere meiden ontmoet die meegaan. Het was heel gezellig. We hebben e-mailadressen uitgewisseld en met Lotte en Aafke heb ik een vlucht geboekt naar Denver Colorado. Want het is wel zo gezellig om samen de oceaan over te steken! Verder kreeg ik te horen dat ik een hele dikke jas moet aanschaffen, want in Denver kan het -20 worden! Dat wordt nog wat, ik krijg het al koud bij het idee. Gelukkig zoeken we daarna wat mooier weer op in Florida. (Het hele schema zal ik hieronder even zetten)

De voorbereidingen waren eigenlijk ook al een avontuur. Ik moest stapels formulieren invullen, me laten prikken met een grote naald (au) en ik moest naar de keuringsarts (schokkende ervaring). Niet te vergeten dat ik ook nog 10.000 euro bij elkaar moest zien te krijgen!

Ik ben nu zo goed als klaar met de voorbereidingen dus nu kan ik alleen nog maar wachten tot het zover is! Ik heb er heel veel zin in! Nog maar anderhalve maand en dan begint het grote avontuur!

Reisschema:

January 2009 Travel Schedule
All participants will arrive in Denver, Colorado, USA on 9 January 2009 and depart from Denver, Colorado, USA on 16 June 2009.

United States

Denver, CO (orientation)
9 January – 4 February

Greeley, CO
5 February – 15 February
N. Miami, FL
16 February – 22 February
Ft. Lauderdale, FL
23 February – 1 March
Dade City, FL
2 March – 8 March
St. Petersburg or Tampa, FL
9 March – 15 March
The Villages or Orlando, FL
16 March – 22 March
Pensacola, FL or Mobile, AL
23 March – 29 March
Shreveport, LA
30 March – 5 April

Taiwan

Taipei
6 April – 19 April
Taichung
20 April – 3 May

Mexico

Saltillo
4 May – 10 May
Morelia
11 May – 17 May
Veracruz
18 May – 24 May
Tampico
25 May – 31 May

United States

South Texas
1 June – 7 June
North Texas or New Mexico
8 June – 14 June
Denver, CO
15 June – 16 June