De laatste week in Taipei draaide vooral om de shows. We hadden twee shows, op dinsdag en woensdag. De show was alleen voor genodigden en er waren vooral veel sponsors aanwezig. Het is de eerste keer dat Up With People in Taiwan is en de eerste keer sinds 1985 geloof ik dat ze in Chinees sprekend Azië zijn. Dus het is erg belangrijk dat we een goede indruk maken, voor mogelijke toekomstige samenwerking. De eerste show was dus een big deal. Er was een groep van Sing Out. Dat is een soort Up with people met alleen de show, dat bestond vroeger en nu alleen nog in Azië geloof ik. Zij gingen onze show openen en samen met de groep zongen we de ‘Up with People’ song aan het eind. Het was heel grappig want ze gebruiken nog steeds de choreografie van 1968 voor het lied. Wij moesten dit dus ook leren!
Heel veel in onze show is in het Chinees voor onze Taiwan tour. We hebben 3 students uit China, dus die kunnen mooi het woord doen. Maar de hele groep heeft een Taiwan medley geleerd. Twee nummers, een in het Chinees en een in het Taiwanees. Het publiek vindt dit geweldig, vooral het tweede nummer want het is een erg bekende popsong in Taiwan. De shows waren trouwens een succes!
De laatste dag, donderdag 16 april, hadden we een aantal sprekers. Ze vertelden ons over de cultuur, de muziek en de dans. Het was erg interessant! Daarna kregen we 4 uur de tijd om Taipei te bekijken. Ik ben met 2 meiden naar het museum gegaan dat die zondag gesloten was. Het was erg groot en mooi, volgens de folder het 5e belangrijkste museum in de wereld. Er was een erg belangrijk kunstwerk dat we volgens de bewaker niet mochten missen. We konden bijna niet naar voren komen, maar we hebben het gezien. Een mooie steen in de vorm van een groente (cabbage), de beroemde jade cabbage. Bovendien was er ook nog een steen die eruit zag als een stuk vlees! Door het reizen met de MRT was de tijd al snel voorbij en gingen we de anderen ontmoeten bij de Chiang Kai-Shek Memorial Hall. Dat was erg indrukwekkend, ontzettend groot en prachtig.
Vrijdag was het tijd om te vertrekken. De avond tevoren waren Angie en ik nog met onze host zus en haar vriendinnen naar een marktje geweest. Voor ze weggingen kregen we nog allemaal cadeautjes. Zo ontzettend lief!
Nu zit ik alweer een paar dagen in Taichung! De derde grootste stad in Taiwan. Op weg naar deze stad maakten we een stop in een stadje genaamd Yuan Lin. Daar werden we warm onthaald met een politie escort en dansende draken! We hebben een kort bezoekje gebracht aan het ziekenhuis daar, om te zingen voor de patiënten. Daarna hadden we een grandioze lunch in een restaurantje met een prachtig uitzicht.
’s Avonds werden we in Taichung door onze nieuwe gastgezinnen opgehaald. Mijn nieuwe gezin voor de komende 2 weken, spreekt perfect Engels! De vader, moeder en 2 dochters. De dochters, Candy en Wendy, zijn 9 en 12. De ouders hebben allebei in Amerika gestudeerd voor 2 jaar en ze willen dat de kinderen ook goed Engels spreken. Ik heb het erg getroffen. Mijn roommate is Yewala uit Ethiopië.
Zaterdag waren we vrij maar mijn nieuwe ouders moesten werken, dus gingen we met de dochters mee naar Chineze schrijfles! Dat was ontzettend leuk en de leraar vond dat ik het erg goed deed. Ik kan nu in Chinees schrijven de woorden: drie, omlaag, omhoog, groot, klein, mensen, water & met.
’s Middags gingen we naar vrienden die ook 2 Uppies hebben. Aafke en Anne waren daar met hun nieuwe moeder en twee broertjes, Happy en Wonderful (geen grapje). Met hun hebben we de middag in het park doorgebracht. Met vreemde thee en een goed gesprek.
Zondag hadden we een show in Yuan Lin. Dat was weer een dag van oefenen en optreden. Een ding wil ik even noemen van deze dag. Bij de lunch zaten cakejes van varkensbloed en rijst… jammie…
Gister hadden we een dag met veel presentaties en discussies. We hebben een nieuwsquiz gespeeld en tijd doorgebracht met onze hometeams (de kleine groepjes binnen de grote groep). Ook hadden we een press conference. We moesten allemaal netjes gekleed want de pers kwam. Er werden allerlei dankwoordjes gehouden in het Chinees en wij moesten vooral veel klappen. Aan het eind hebben we gezongen en gingen we op de foto. Zoiets is toch wel gaaf!
Vandaag was de eerste dag van vier dagen vrijwilligerswerk in kleinere groepjes. Wij hebben een groepje van 10. We zijn in een ziekenhuis aan het werk. Vandaag kregen we een cursus masseren! Elke dag gaan we 1 uurtje patiënten masseren. Het zijn vooral terminale patiënten. Vanaf morgen gaan we vooral verven. We hebben een gang gekregen die ze versierd willen hebben. Onze staf heeft ze verteld dat we professionals zijn! Dus er wordt heel wat van ons verwacht. Zelf kwam ik er pas vandaag achter dat we een kunstwerk moesten maken, ons was alleen verteld dat we een muur moesten verven. Het is dus een behoorlijke uitdaging, maar we gaan er wat moois van maken!
Heel veel in onze show is in het Chinees voor onze Taiwan tour. We hebben 3 students uit China, dus die kunnen mooi het woord doen. Maar de hele groep heeft een Taiwan medley geleerd. Twee nummers, een in het Chinees en een in het Taiwanees. Het publiek vindt dit geweldig, vooral het tweede nummer want het is een erg bekende popsong in Taiwan. De shows waren trouwens een succes!
De laatste dag, donderdag 16 april, hadden we een aantal sprekers. Ze vertelden ons over de cultuur, de muziek en de dans. Het was erg interessant! Daarna kregen we 4 uur de tijd om Taipei te bekijken. Ik ben met 2 meiden naar het museum gegaan dat die zondag gesloten was. Het was erg groot en mooi, volgens de folder het 5e belangrijkste museum in de wereld. Er was een erg belangrijk kunstwerk dat we volgens de bewaker niet mochten missen. We konden bijna niet naar voren komen, maar we hebben het gezien. Een mooie steen in de vorm van een groente (cabbage), de beroemde jade cabbage. Bovendien was er ook nog een steen die eruit zag als een stuk vlees! Door het reizen met de MRT was de tijd al snel voorbij en gingen we de anderen ontmoeten bij de Chiang Kai-Shek Memorial Hall. Dat was erg indrukwekkend, ontzettend groot en prachtig.
Vrijdag was het tijd om te vertrekken. De avond tevoren waren Angie en ik nog met onze host zus en haar vriendinnen naar een marktje geweest. Voor ze weggingen kregen we nog allemaal cadeautjes. Zo ontzettend lief!
Nu zit ik alweer een paar dagen in Taichung! De derde grootste stad in Taiwan. Op weg naar deze stad maakten we een stop in een stadje genaamd Yuan Lin. Daar werden we warm onthaald met een politie escort en dansende draken! We hebben een kort bezoekje gebracht aan het ziekenhuis daar, om te zingen voor de patiënten. Daarna hadden we een grandioze lunch in een restaurantje met een prachtig uitzicht.
’s Avonds werden we in Taichung door onze nieuwe gastgezinnen opgehaald. Mijn nieuwe gezin voor de komende 2 weken, spreekt perfect Engels! De vader, moeder en 2 dochters. De dochters, Candy en Wendy, zijn 9 en 12. De ouders hebben allebei in Amerika gestudeerd voor 2 jaar en ze willen dat de kinderen ook goed Engels spreken. Ik heb het erg getroffen. Mijn roommate is Yewala uit Ethiopië.
Zaterdag waren we vrij maar mijn nieuwe ouders moesten werken, dus gingen we met de dochters mee naar Chineze schrijfles! Dat was ontzettend leuk en de leraar vond dat ik het erg goed deed. Ik kan nu in Chinees schrijven de woorden: drie, omlaag, omhoog, groot, klein, mensen, water & met.
’s Middags gingen we naar vrienden die ook 2 Uppies hebben. Aafke en Anne waren daar met hun nieuwe moeder en twee broertjes, Happy en Wonderful (geen grapje). Met hun hebben we de middag in het park doorgebracht. Met vreemde thee en een goed gesprek.
Zondag hadden we een show in Yuan Lin. Dat was weer een dag van oefenen en optreden. Een ding wil ik even noemen van deze dag. Bij de lunch zaten cakejes van varkensbloed en rijst… jammie…
Gister hadden we een dag met veel presentaties en discussies. We hebben een nieuwsquiz gespeeld en tijd doorgebracht met onze hometeams (de kleine groepjes binnen de grote groep). Ook hadden we een press conference. We moesten allemaal netjes gekleed want de pers kwam. Er werden allerlei dankwoordjes gehouden in het Chinees en wij moesten vooral veel klappen. Aan het eind hebben we gezongen en gingen we op de foto. Zoiets is toch wel gaaf!
Vandaag was de eerste dag van vier dagen vrijwilligerswerk in kleinere groepjes. Wij hebben een groepje van 10. We zijn in een ziekenhuis aan het werk. Vandaag kregen we een cursus masseren! Elke dag gaan we 1 uurtje patiënten masseren. Het zijn vooral terminale patiënten. Vanaf morgen gaan we vooral verven. We hebben een gang gekregen die ze versierd willen hebben. Onze staf heeft ze verteld dat we professionals zijn! Dus er wordt heel wat van ons verwacht. Zelf kwam ik er pas vandaag achter dat we een kunstwerk moesten maken, ons was alleen verteld dat we een muur moesten verven. Het is dus een behoorlijke uitdaging, maar we gaan er wat moois van maken!
1 opmerking:
Pff alweer bijna tijd om te vertrekken! Mag je Mexico eigenlijk wel in? Volgens mij ben jij wel een beetje een risicofactor ;) Ik ga je zo snel mogelijk weer mailen, even mijn praktijkweekje afmaken!
Dikke kus en liefs, Sophie
Een reactie posten