Back in Tucson

We kwamen vrijdag 29 mei rond 3 uur ‘s middags terug in Tucson. Direct na aankomst moesten we onze sportkleren aantrekken en ons melden op het podium. We waren die avond in een show, Up with Tucson. Het was een show met verschillende optredens van internationale groepen. Wij deden een deel van onze show en we mochten ook stukjes kijken. Het was ontzettend leuk, maar ik was ook wel erg moe van de reis en de show die avond ervoor.

Na de show ging ik naar huis met mijn nieuwe gastgezin. Het was een ouder echtpaar, bekend als Superdad en Supermom. Ze hadden voor mij al 130 studenten van Up with People gehost. Zelda uit China was mijn roommate, de vorige keer in Tucson was ze ook bij hun in huis. Bob en Dessie waren ontzettend aardig en helemaal gek van Up with People. Bob had honderden video’s van shows en allerlei accessoires.

De 30ste waren we vrij en gingen we op bezoek bij vrienden van Bob en Dessie. Het was een rustige dag, lekker bij het zwembad hangen en tafeltennissen.

Zondag hadden we onze eigen show. Toen we aankwamen was het hele podium al opgezet. Dat had de staf voor ons gedaan. Ze noemden de dag ‘Cast A09 appreciation day’ en ze deden een hele show voor ons. Daarna kregen we allemaal een ster met onze naam en op de achterkant een appreciation van een staflid. Ook kregen we koffie en koekjes. Helaas was het na de lunch tijd om weer te oefenen voor de show die voor de verandering ’s middags was.

Na de show gingen Zelda en ik met ons gastgezin uit eten. We gingen tot Zelda’s vreugde naar een Chinees restaurant met ECHT Chinees eten. We hebben zelfs de bubbelthee gehad die ze in Taiwan overal hadden.

Maandag en dinsdag hadden we de hele dag presentaties. Ook hebben we gepraat over onze plannen na Up with People en hoe het zal zijn om naar huis te gaan. Op dinsdag was er bovendien een workshop over honger en armoede. ’s Avonds hadden we een hongerdiner. Bij de deur kreeg iedereen een kaartje met zijn of haar achtergrond erop. Ik was een arme vrouw uit Somalië. Het kaartje bepaalde waar je ging zitten in de kamer. Ik moest op de grond gaan zitten tussen het afval dat er lag. Daarnaast was een groep stoelen voor de middenklasse en er was ook een prachtig gedekte tafel voor de rijken. De rijken werden geserveerd, ze kregen champagne en heerlijk eten. De middenklasse kreeg rijst, bonen en water en wij kregen eerst niets. Na een half uur werd er een pan in ons midden gezet met verbrande rijst. Ook kregen we water, maar er zat zout in het water. Na het eten gingen we discussiëren met de hele groep over deze activiteit. Het was een erg intense discussie. Sommigen vonden het verschrikkelijk dat we dit deden, want het is echt en geen spel. Anderen vonden het een goede activiteit. Ik vond het een goed idee, want het drukt je toch weer even met je neus op de feiten. Vooral de discussie bracht veel ideeën. Wij zijn ontzettend rijk en sommige mensen hebben niets te eten.

Woensdag was alweer onze laatste dag in Tucson. Ik zat in een fotografie workshop. Het was erg interessant en ik heb wat nieuwe dingen over mijn camera geleerd.

Donderdagochtend vertokken we uit Tucson. Er stond ons een 23 uur duurderende busreis te wachten.